Χρόνια Πολλά και Χριστός Ανέστη σε όσους δεν μπόρεσα να ευχηθώ.
Πρώτη ανάρτηση του ανανεωμένου blog ''Το Πάσχα στο χωριό".
Είχα πολλά χρόνια να περάσω έστω 2-3 μερες στο αγαπημένο μου χωριό απ οπου κατάγονται και οι δυο μου γονείς. Πιο πολύ λόγω επαγγελματικών δυσκολιών όλης της οικογένειας.
Φέτος, μιας και κατάφεραν οι ''μεγάλοι΄'' να αφήσουν κάποιους από μας άνεργους άρπαξα την ευκαιρία.
Με την ευκαιρία της γιορτής του Πάσχα όλο το σόι θα ήταν μαζεμένο εκεί.
Τι πιο όμορφο να περάσεις στιγμες με ανθρώπους δικούς σου που έχεις καιρό να δεις.
Από μικρή προτιμούσα να περνάω τις μέρες αυτές εκεί. Το αίσθημα είναι αλλιώτικο, μαγικό μπορώ να πω.
Ετοίμασα με χαρά την βαλιτσουλα μου και ξεκίνησα με τον αδελφό μου για το ταξίδι μας.(οι γονείς μας θα έρχονταν την επόμενη μέρα).
Στον δρόμο αναλόγως..δεν ειχε πολλή κίνηση. Άλλες χρονιές θυμάμαι γινόταν χαμός και βαριόμουνα όλη την διαδρομή η οποία όμως είναι εκπληκτική. Φύση, δέντρα και πράσινο παντού.
Μετά από 1 ώρα ταξίδι φτάσαμε. Μας υποδέχτηκε πολύ κρύο, ελαφρά βροχή και μια περίεργη ομίχλη.Ο κόσμος που περπατούσε στα δρομάκια λιγοστός. Κάπως αλλιώτικα τα περίμενα τα πράγματα μιας και στην πόλη η ζέστη ήταν αρκετή. Δεν πτοήθηκα όμως. Είχα αποφασίσει πως θα περνούσα ωραία έτσι και αλλιώς.
Φτάνοντας στο σπίτι της γιαγιάς είδα τον καπνό από το φουγάρο της σόμπας να ξεπροβάλλει.. Ήξερα πως μας περίμενε ένα ζεστό σπιτάκι. Ναι ! Η γιαγιά πάντα φρόντιζε γι αυτό.
Κατεβάσαμε τις αποσκευές μας και τρέξαμε μέσα να ζεσταθούμε. Αφού έσφιξα στην αγκαλιά μου την αγαπημένη μου γιαγιά ξάπλωσα στον καναπέ για να χαλαρώσω.
Η γιαγιά ετοίμασε φαγητό. Δεν μπορούσε να μας αφησει έτσι :) Ο αδελφός μου είχε πεινάσει τόσο πολύ που αποφάσισε να ψησει οτι βρήκε επάνω στην σόμπα..
Και εκεί μου ήρθαν στο μυαλό οι αναμνήσεις της παιδικής ηλικίας όπου η γιαγιά μας εψηνε σουβλάκι και λουκάνικο μέσα στην σόμπα αυτη.. Όμορφες αναμνήσεις.
Το βράδυ θα πηγαίναμε στην Εκκλησία. Λίγη ξεκούραση πριν απο αυτο ήταν απαραίτητη. Κοιμηθήκαμε για λίγο (με τόσες κροτίδες που έπεφταν παραπάνω δεν θα μπορούσαμε) και στις 11 ετοιμαστηκαμε.
Πήρα την γιαγιά αγκαζέ και ξεκινήσαμε με αργά βήματα για την εκκλησία η οποία βρίσκεται πάνω από το σπίτι μας.
Οι κροτίδες δεν σταμάτησαν λεπτό να πέφτουν. Είχα την εντύπωση πως δεν θα γλυτώσουμε.. Φέτος χειρότερα από κάθε χρονιά.Λες και έπεφταν βόμβες. Μα τι έθιμο και αυτό..
Φτάνοντας στο προαύλιο της Εκκλησίας ο κόσμος πολύς.. Συγγενείς, φίλοι άλλα και αρκετός κόσμος που δεν είχα ξαναδεί. Ωραία να τιμούν το χωρίο σου άτομα από άλλα μέρη. Σε κάνουν περήφανο.
Στις 12 το βράδυ ο ιερέας ανάγγειλε την Ανάσταση του Χριστού μας.
Η συγκίνηση μεγάλη. Ειδικά όταν άρχισαν όλοι να απαγγέλλουν το Χριστός Ανέστη.
Η κίτρινη μου λαμπαδιτσα δεν κατάφερε να μείνει αναμμένη λόγω του κρύου.
Κάτω από την εκκλησία μια μεγάλη ''λαμπρατζια΄'' έριχνε τις σπίθες της μέχρι επάνω. Η στιγμή που καιγόταν ο Ιούδας ήταν κάτι το μοναδικό .Πρωτη χρονιά κατάφερα να είμαι παρούσα και σε αυτό.
Αφού τελείωσε η λειτουργία (οκ δεν μείναμε μέχρι το τέλος) πήγαμε στο σπίτι της θείας μου για το φαγητό. Το μενού είχε σούπα αυγολέμονο αν και δεν την τρωω ιδιαίτερα εγώ.
Φάγαμε, ήπιαμε είπαμε τα νέα μας και μετα πήγαμε για ύπνο.
Η επόμενη μέρα ( Κυριακη του Πάσχα ) ευτυχώς μας βρήκε με ήλιο και πολύ καλό καιρό !
Μας αποζημίωσε και με το παραπάνω. Ξύπνησα πρωι πρωι και ξανακοιμήθηκα. Τον ύπνο στο χωρίο δεν τον χορταίνω με τίποτα. Πέρασα το πρωινό χουζουρεύοντας στο κρεββάτι και μετά πήγαμε ολοταχώς για φαγητό και πάλι στο σπίτι της θείας.
Αφού βρεθήκαμε όλη η οικογένεια μετά απο αρκετό καιρό, ανταλλάξαμε ευχές και καθίσαμε για φαγητό. Σούβλα χοιρινό, κοτόπουλο, αρνάκι, παστίτσιο και πατάτες φούρνου ήταν μερικά απο τα φαγητά που μας περίμεναν στο γιορτινό τραπέζι.
Για επιδόρπιο είχαμε κεικ σοκολάτας αλλα και τις αγαπημένες μας φλαούνες και ελιωτη (ελλιοψωμο).
Κεραστειτεεεε έχουμε πολλές :)
Το απόγευμα ο Σύνδεσμος Αποδήμων του χωριού είχε διοργανώσει παιχνίδια και δραστηριότητες στην αυλή της Εκκλησίας μας. Σιγά μην το χάναμε. Όπου παιχνίδι πρώτοι εμείς. Χαχαχα.
Η αυλή γεμάτη, κόσμος παντού ,κάθε ηλικίας. Συναντηθηκαμε με γνωστούς και φίλους..Είπαμε τα νέα μας, γελάσαμε πολύ, γενικά περάσαμε όμορφα χωρίς να χρειάζονται πολλά πολλά..
Ήταν ένα υπέροχο διήμερο. Ευτυχώς που υπάρχουν και αυτές οι λίγες μέρες για να ξεχνιόμαστε από τα προβλήματα που μας απασχολούν.. Προσωπικά, το είχα πολυ ανάγκη.
ΥΓ 1: Την Μεγάλη Παρασκευή δεν μπόρεσα να ειμαι παρουσα στον Επιτάφειο μας (μικρότερη μου αρεσε να βοηθώ στο στόλισμα) άλλα φρόντισαν φίλοι να μου έχουν μια φωτογραφία. Ηταν πιο όμορφος απο ποτέ.
ΥΓ 2: Το απόγευμα του Μεγάλου Σαββάτου έγινε στο χωριό η περιφορά του Ιούδα όπου και κατέληξε στην Εκκλησιά κρεμασμένος σε ένα πάσσαλο για να καει το βράδυ.
Αυτά για σήμερα...
Εύχομαι να περάσατε το ίδιο όμορφα όπως εγώ. :)
