Η πιο χαρακτηριστική ημερομηνία στην μνήμη μας..
Σαν σήμερα είναι η μέρα που πριν 40 χρόνια η Κύπρος μας έχασε ένα κομμάτι της.
Σαν σήμερα το μικρό μας νησί μοιράστηκε στα 2 από τους βάναυσους τούρκους.
Σαν σήμερα χιλιάδες άνθρωποι έχασαν την ζωή τους, άλλοι εκδιώχθηκαν απο τα σπίτια τους και έγιναν πρόσφυγες και άλλοι ακόμα αγνοούνται.
Αυτή την στιγμή που σας γράφω (η ανάρτηση ρυθμίστηκε να δημοσιευθεί αργότερα )
ακούγονται οι σειρήνες της αστυνομίας.
Η ανατριχίλα δεδομένη...
Οι στιγμές εκείνες ξυπνούν τις αναμνήσεις εκείνης της μέρας σε όσους το έζησαν.
Κάποιοι βασανίζονται με την σκέψη αυτη..Κάποιοι άλλοι φάνηκαν πιο τυχεροί..
ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΕΙΣΒΟΛΗΣ (περιληπτικά από την Wikipaidia )
Στις 20 Ιουλίου 1974, σαράντα περίπου χιλιάδες Τούρκοι στρατιώτες, υπό την υποστήριξη της Τουρκικής Αεροπορίας και του ναυτικού εισέβαλαν παράνομα και κατά παράβαση του καταστατικού χάρτη του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών στις βόρειες ακτές της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Τετρακόσια τέσσερα χρόνια μετά την οθωμανική εισβολή, η σύγχρονη ιστορία της Κύπρου βρίσκεται μπροστά σε μία νέα εισβολή.
Η απόβαση των Τουρκικών στρατευμάτων που ολοκληρώθηκε σε δύο φάσεις, με ένα μήνα σχεδόν διαφορά η πρώτη από τη δεύτερη, είχε ως αποτέλεσμα την παράνομη κατοχή του 37% της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Περίπου 200.000 εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους, έγιναν πρόσφυγες στην ίδια τους την πατρίδα, περίπου 4.000 νεκροί, και 1.619 δηλώθηκαν αγνοούμενοι. Οι Τούρκοι κατακτούν το 65% της καλλιεργήσιμης έκτασης, το 70% του ορυκτού πλούτου, το 70% της βιομηχανίας, το 80% των τουριστικών εγκαταστάσεων .
Η αφορμή ήρθε στις 15 Ιουλίου 1974, όταν εκδηλώθηκε πραξικόπημα εναντίον του Μακαρίου από την ΕΟΚΑ Β΄. Την πρώτη μέρα του πραξικοπήματος, η Αθήνα αποδοκιμάστηκε σκληρά.
Η κάθοδος του Αττίλα ξεκίνησε το πρωί της 20ης Ιουλίου του 1974 στην περιοχή Πενταμίλι της Κερύνειας. Το έδαφος πρόσφορο, καθώς οι μονάδες της Εθνικής Φρουράς ήταν απασχολημένες με το πραξικόπημα, οι Τούρκοι στρατιώτες δεν συνάντησαν καμία ουσιαστική άμυνα και με ευκολία κατέλαβαν αρχικά την παραλία και στη συνέχεια προχώρησαν προς την Κερύνεια. Η πρώτη φάση λοιπόν, με την επωνυμία Αττίλας 1, ήταν πλέον γεγονός και στις 22 Ιουλίου ολοκληρώθηκε με την οριστική κατάληψη της Κερύνειας.
Η δεύτερη φάση του Αττίλα ξεκίνησε το πρωί της 14ης Αυγούστου, μετά την αποτυχία των διαπραγματεύσεων μεταξύ των Εγγυητριών Δυνάμεων, Ελλάδας και Τουρκίας, στη Γενεύη.
Τα τουρκικά στρατεύματα στις 17 Αυγούστου κατέλαβαν και την Αμμόχωστο.
Με το τέλος της δεύτερης φάσης της εισβολής, η μεν Κύπρος βρέθηκε στη δεινή θέση να μετράει για άλλη μία φορά τις πληγές της από έναν εισβολέα και η δε Τουρκία να παρελαύνει ξεδιάντροπα για τον όλεθρο που έσπειρε στη νήσο.
Κάθε τέτοια μέρα η Κύπρος μας πενθεί...
Οχι μόνο για το χώμα της, αλλα και για τα παιδιά της.
Για τους συζύγους, τους αδελφούς, τα παιδιά, τους γονείς, που χάθηκαν τόσο άδικα εκείνη την γ.....η μέρα.
Κάθε τέτοια μέρα ένα σκοτεινό πέπλο καλύπτει τις ψυχές των συγγενών
αλλά και των ανθρώπων που έζησαν ολο αυτό τον πόνο και την απανθρωπιά...
ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ....!!!!!!
ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΠΛΗΓΗ
ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΝΟΙΞΑΝ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ.
ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΙΣ ΘΥΣΙΕΣ ΤΩΝ ΠΑΛΛΙΚΑΡΙΩΝ ΜΑΣ.
ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΑ ΜΕΡΗ ΜΑΣ, ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΜΑΣ, ΤΙΣ ΡΙΖΕΣ ΜΑΣ.
ΚΥΠΡΟΣ ΜΟΥ !
ΚΡΑΤΑ ΓΕΡΑ !
+++++++
Επέλεξα να αναρτησω μερικά απο τα τραγούδια
που αυτη την μερα ακούγονται απο πολλούς ραδιοφωνικους σταθμούς του νησιού μας.
Τραγούδια γεμάτα συγκίνηση ,πόνο, θυμό αλλα και παράπονο.
Προσωπικα...ακούγοντας τα δεν μπορώ να συγκρατήσω τα δάκρυα μου...
... Λογαριάσατε λάθος με το νου σας εμπόροι
δε μτριέται πατρίδα λευτεριά με τον πήχη
κι αν μικρός είναι ο τόπος και το θέλει και μπορεί
τον ασήκωτο βράχο να τον φάει με το νύχι
Τούτη η δίψα δε σβήνει τούτη η μάχη δε παύει
χίλια χρόνια αν περάσουν δεν πεθαίνουμε σκλάβοι ...
Λένε πως ο άνθρωπος πρέπει την πατρίδα ν’ αγαπά
λένε πως ο άνθρωπος πρέπει την πατρίδα ν’ αγαπά
έτσι λέει κι ο πατέρας μου συχνά
έτσι λέει κι ο πατέρας μου συχνά
Η δική μου η πατρίδα έχει μοιραστεί στα δυο
η δική μου η πατρίδα έχει μοιραστεί στα δυο
ποιο από τα δυο κομμάτια πρέπει ν’ αγαπώ;
ποιο από τα δυο κομμάτια πρέπει ν’ αγαπώ;
... Χρυσοπράσινο φύλλο
ριγμένο στο πέλαγο ...
.... Κύπρος της αγάπης ..
και του ονείρου....
... Καλη σας μέρα ...
