Σαν σήμερα 2 χρόνια πριν είχα γράψει την πρώτη μου ανάρτηση όντας νέα blogger.
Ένα χρόνο πριν , γιόρταζα αυτήν την όμορφη κίνηση παρέα με εσάς.
Η ασχολία με το blogging γενικότερα ήταν κάτι που με είχε βοηθήσει να ξεφύγω από πολλές ψυχολογικές ανασφάλειες και αδυναμίες που είχα. Βιώνοντας μια πολύ δύσκολή προσωπική και οικογενειακή φάση, βοηθήθηκα πάρα πολύ με την δικιά σας παρεούλα.
Σήμερα, ένα χρόνο μετά, η ζωή μου έχει αλλάξει κατά πολύ. Εχω ξεπεράσει πολλά απο τα προβλήματα που είχα, αλλα το πιο βασικό είναι οτι επιτέλους έχω μια δουλίτσα η οποία ήταν και η αιτία να κάνω μια στροφή 180 μοιρών. Η ζωή μου πια έχει γεμίσει με στιγμές αλλά και αγαπημένα πρόσωπα που βρίσκονται ξανά στην ζωή μου και δεν αφήνουν χρόνο ούτε για αρνητικές σκέψεις.
Δυστυχώς δεν έχω πια τον απαραίτητο χρόνο να ασχολούμαι με το blogging όπως τότε και αν και στεναχωριέμαι είναι κάτι που δεν μπορώ να διαχειριστώ. Θα μου πείτε μα δεν μπορείς να βρεις μια ώρα χρόνο να κάνεις μια ανάρτηση ? Και όμως. Μέσα από την κούραση της δουλειάς δεν μένει χρόνος για σκέψεις και ιδέες.
Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους είχαν να πουν κάποτε μια κουβέντα εδώ μέσα, καθώς και τα άτομα που με βοήθησαν πολύ σε αυτό το όμορφο ταξίδι.
Δεν σας ξεχνάω και ούτε πρόκειται.
Θέλω να ξέρετε πως αν και δεν μπορώ να είμαι καθημερινά παρούσα στην γειτονιά όμως κάποιους απο εσας τους διαβάζω ακόμα και στα γρηγορα.
Να ειστε καλα και να περνατε ομορφα.
Φιλακια
