Είναι κάτι νύχτες...

"Είναι κάτι νύχτες, που τ' αστέρια κατεβαίνουνε χαμηλά.

Που λιώνει το φεγγάρι και νοτίζει την ψυχή σου.

Είναι κάτι νύχτες, που όλα σιγοτραγουδούν. Ακόμα κι οι πέτρες. 

Και τα ξερά κλαδιά.

Αυτές τις νύχτες προτιμά να σε θυμάται η μοναξιά σου.

Κι έρχεται ακάλεστη. Χωρίς να χτυπήσει ούτε καν την πόρτα, να ρωτήσει αν δέχεσαι επισκέψεις. Χωρίς να κρατά η αφιλότιμη, ούτ' ένα λουλουδάκι. 

Ούτ' ένα γλυκό, μπας και σε ξεγελάσει.

Θρονιάζεται στην ψυχή σου κι ανάβει προκλητικά το τσιγαράκι της.

«Αυτάααα! Πού είχαμε μείνει;» Σου λέει μ' όλο το θράσος της και σε κοιτά κατάματα.” Είν' αυτές οι νύχτες, που τ' άστρα κατεβαίνουν χαμηλά. Που λιώνει το φεγγάρι.Που όλα σιγοτραγουδούν. 

Είν' αυτές οι νύχτες τελικά, που βλέπεις καθαρά, το χρώμα που έχουν τα μάτια της μοναξιάς. 

Ίδιο ακριβώς, όπως οι στάχτες από τα όνειρα."

Αλκυονη Παπαδακη

Του φεγγαριού..

Χθες βράδυ, καθισμένη στην βεράντα του σπιτιού χαλαρώνοντας, 

έριξα το βλέμμα μου στο φεγγάρι..

Καιρό είχα να το δω τόσο όμορφο. Ναι... 

Μικρότερη έπαιρνα τα κυάλια του μπαμπά και κοιτάζοντας το για ώρα 

προσπαθούσα να ανακαλύψω αυτό το μυστήριο φαινόμενο. 

Τι να συμβαίνει άραγε εκει πάνω? Τι να υπάρχει ? 

Βλέποντας το, σου δημιουργείται μια απίστευτη μαγεία και ηρεμία.

Γι αυτό και η πανσέληνος θεωρείται κάτι το φανταστικό.

Θυμήθηκα το αγαπημένο μου τραγουδάκι των παιδικών χρόνων..

''Φεγγαράκι μου λαμπρό..φέγγε μου να περπατώ...''

Μετά θυμήθηκα και αλλο...και αλλο και αλλο... 

Και με την πάροδο του χρόνου... πολλοί εμπνεύστηκαν
 και γράφτηκαν πολλά και μοναδικά τραγούδια για το φεγγάρι..

Ξεκινήσέ λοιπόν κάπως έτσι...

''Φεγγαράκι μου λαμπρό

φέγγε μου να περπατώ

να πηγαίνω στο σχολειό,

να μαθαίνω γράμματα,

γράμματα, σπουδάγματα,

του Θεού τα πράγματα.''

Και στην πορεία... συνέχισε έτσι...

''Χάρτινο το φεγγαράκι,

ψεύτικη ακρογιαλιά.... 

....αν με πίστευες λιγάκι 

θα 'σαν όλα αληθινά....''

και έτσι....

''Θα πιω απόψε το φεγγάρι

και θα μεθύσω και θα πω

αφού πονάς για κάποιον άλλο

ρίξε μαχαίρι να κοπώ''

και έτσι....

''Αχ φεγγάρι, αχ φεγγάρι

κάνε μου αυτή τη χάρη

Γίνε ψέμα, γίνε κέρμα

να χωράς στο χέρι που αγαπώ''

και έτσι...

''Φεγγάρι μου να ψάξεις να τον βρεις 

και να του πεις πως δε θ' αντέξω δε θα ζήσω

φεγγάρι μου στο δρόμο του να μπεις 

και να του δείξεις πώς να 'ρθει σε μένα πίσω''

και έτσι...

''Σβήσε το φεγγάρι, σβήσε μου τα μάτια, 

σβήσε μου τις λέξειςνα μη σε φωνάξω πίσω.

Σβήσε το φεγγάρι, σπάσ' το σε κομμάτια

να μη δω που φεύγεις, να μη σε ξαναγαπήσω.''

και έτσι...

''Κι έχει ένα φεγγάρι απόψε

που με κάνει κι αρρωσταίνω

Έχει ένα φεγγάρι απόψε

που μελαγχολώ

Έχει ένα φεγγάρι απόψε

σαν κι εμένα δακρυσμένο

Πες μου πως θα έρθεις πάλι

σε παρακαλώ''

και άλλα πολλά τα οποία δεν θα χωρέσει η σελίδα αν τα γράψω.. :)

Μα είναι κατι νύχτες μοναξιάς ....

Πέρασε τόσος καιρός

και ακόμα μοιάζουν ψέμα

Κάθε λέξη κεραυνός

και το παγερό σου βλέμμα

Στο ταξίδι της καρδιάς

άλλες έχουν πάρει θέση

Κλείνω πόρτα στα παλιά

η καρδιά να μην πονέσει

Είναι κάτι νύχτες μοναξιάς

που δεν ξημερώνουν

Τα δικά σου λόγια σαν καρφιά

μέσα μου ματώνουν

Πέρασε τόσος καιρός

που το θέμα έχει κλείσει

Που ο έρωτας αυτός

δεν μπορεί να με διαλύσει

Στο ταξίδι της καρδιάς

άλλες έχουν πάρει θέση

Κλείνω πόρτα στα παλιά

η καρδιά να μην πονέσει