Μια από τις δύο Κυριακές του μήνα που έχω ρεπό.
Σήμερα ξύπνησα με χαλαρή διάθεση. Μιας που οι πονόδοντοι και οι πονοκεφάλοι που με ταλαιπωρούσαν επι δύο εβδομάδες έχουν περάσει, είχα πει από προχθές οτι πρέπει σήμερα να κάνω μια γενική καθαριότητα στο δωμάτιο μου και κάποιες μικρές αλλαγές. Όλο αυτό λέω...Έλα ομως που τελικά δεν έχω καμία όρεξη . Κάθομαι στο κρεββάτι με τον υπολογιστή και σκέφτομαι τα όσα με απασχολούν τον τελευταίο καιρό.
Δεν θα παραπονεθώ οτι δεν είμαι καλά πάλι. Γιατί σε γενικές γραμμές είμαι καλά. Με απασχολούν πολλά όμως και κυρίως σε θέματα δουλειάς.
Είχα αναφέρει σε προηγούμενη ανάρτηση μου ''πήρα προαγωγή'' στην δουλεια, από βοηθός (το παιδί για όλες τις δουλειές) έγινα ταμίας. Ανακουφίστηκα καθώς η αύξηση στον μισθό (θα) ήταν αρκετά καλή και θα μπορούσα να βοηθήσω στα οικονομικά προβλήματα του σπιτιού.
Εδώ να πω ότι, είμαι πολύ ικανοποιημένη απο την συγκεκριμένη θέση όπως επίσης και οι ανώτεροι μου από την πορεία μου.
Πριν μια εβδομάδα, έρχεται ειδοποίηση για μείωση των ωρών στους part time, κάτι που επιβεβαιώθηκε και αργότερα σε γενική σύσκεψη. 20 ολόκληρες ώρες τον μήνα μείον λοιπόν και 5νθήμερη εργασία.
Ναι, ένιωσα να μου ρίχνουν στο κεφάλι μια πέτρα. Ακριβώς αυτό. Γιατι εγώ έκανα όνειρα ότι με τα 250 ευρώ αύξηση θα ξαλαφρώναμε σιγά σιγά.
Και έμειναν τελικά τα όνειρα εκεί αφού η Κυρία Υπουργός Εργασίας πήρε την απόφαση αυτή για να ανοίξουν νέες θέσεις εργασίας..
Και ναι ξέρω ότι από την μια είναι θετικό για πολλές οικογένειες, αλλά τι γίνεται και με μας που ελπίζαμε στο κάτι καλύτερο ? Κάνω λοιπόν υπομονή και αναμένω σε καλύτερες ευκαιρίες...
