ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ !!!!

Αγαπημένα μου φιλαράκια, 

για άλλη μια χρονιά γιορτάζουμε την Ανάσταση του Θεανθρώπου, 

την Ανάσταση του Δημιουργού μας, 

στον οποίο χρωστάμε την ίδια μας την ζωή! 

Εύχομαι και φέτος να ερθει η Ανάσταση  στις ψυχές και τις καρδιές όλων μας, 

μα κυρίως αυτών που υποφέρουν σωματικά και ψυχικά! 

Να έχουμε πάντα την δύναμη και το θάρρος να αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες 

και τα προβλήματα για να βαδίζουμε στον δρόμο της αγάπης και της ευτυχίας!

Χριστός Ανέστη και Χρόνια Πολλά σε όλους σας!

Καλή ξεκούραση σε όσους εργαστήκαμε σκληρά αυτές τις γιορτινές μέρες 

και ας απολαύσουμε όμορφες στιγμές με ανθρώπους που αγαπάμε και μας αγαπούν !

Κ Α Λ Ο    Π Α Σ Χ Α !!! 

Μεγάλη Παρασκευή - Τα Θεία Πάθη - Σταύρωση - Επιτάφειος ...

Όλη αυτή την εβδομάδα δυστυχώς δεν αφιέρωσα χρόνο όπως πέρυσι στο να αναφερθώ αναλυτικά στην σημασία της κάθε μέρας της Μεγάλης Εβδομάδας..

Σήμερα όμως παρ΄ολη την κούραση που έχω μιας και αυτές τις μέρες η δουλειά είναι στα πάνω της ( δουλεύω σε μεγάλη εταιρία αλυσίδας τροφίμων) δεν θα μπορούσα να μην αναφερθώ στην Μεγάλη παρασκευή, την κορύφωση του Θείου Δράματος, έστω και λίγο αργά..

Η Μεγάλη Παρασκευή είναι η μέρα που γίνεται η κορύφωση του Θείου Δράματος, όπου κορυφώνονται τα Πάθη του Χριστού και γίνεται η σταύρωση του Χριστού το ξημέρωμα τις ίδιας μέρας.

Μέχρι λίγο πριν τις 11:00 το πρωί τελείται η λειτουργία των Μεγάλων Ωρών όπου οι γυναίκες μοιρολογούν και κλαίνε για τον Χριστό ενώ άλλοι προσκυνούν και αποτείνουν φόρο τιμής στον σταυρωθέντα Χριστό.

Απ' τα ξημερώματα τις ίδιας μέρας ετοιμάζεται ο επιτάφιος και τελείται ολονυχτία στις περισσότερες εκκλησίες.

Το μεσημέρι της ίδιας μέρας ο Χριστός αποκαθηλώνεται και τοποθετείται στον Επιτάφιο όπου θα γίνει περιφορά του το βράδυ. Όλη την ημέρα οι καμπάνες χτυπούν πένθιμα σε όλη την Ελλάδα και παραδοσιακά απαγορεύεται πάσα εργασία και γίνεται αυστηρότατη νηστεία και απαγορεύεται και η κατάποση του λαδιού.

Το βράδυ της ίδιας ημέρας ψάλλεται ο όρθρος του Μεγάλου Σαββάτου και η υμνολογία είναι σχετική με την ταφή του Κυρίου από τους Ιωσήφ και Νικόδημο και την κάθοδο της ψυχής Του στα σκοτεινά βασίλεια του Άδη. Σχετικά τα τροπάρια: «Ο ευσχήμων Ιωσήφ...», και «Ότε κατήλθες προς τον θάνατον...».

Όταν ο Κύριος απέθανε, το σώμα Του μπήκε στον τάφο, η δε ψυχή του ενωμένη με την Θεότητά του κατήλθε στον Άδη και αφού τον νίκησε απελευθέρωσε τις ψυχές. Και την τρίτη ημέρα ενώθηκε και πάλι η Ψυχή με το Σώμα και το Σώμα Ανέστη εκ Νεκρών. Έτσι νικήθηκε ο Άδης και ο θάνατος.

Κατά τη διάρκεια της ακολουθίας ψάλλονται σε τρεις στάσεις (μέρη) τα λεγόμενα Εγκώμια, μικρά τροπάρια πολύ αγαπητά στο λαό, αγνώστου ποιητή. Τα πιο γνωστά είναι: «Η ζωή εν τάφω…», «Άξιον εστί μεγαλύνειν…», «Αι γενεαί πάσαι…» και «Ω γλυκύ μου Έαρ…».

Στη συνέχεια γίνεται η Περιφορά του Επιταφίου, εκτός του ναού και στα όρια της Ενορίας.

Η συγκεκριμένη μέρα, για εμένα, θεωρείται ως η πιο συγκινητική αφού κάθε φορά που ακούω τα Εγκώμια δακρύζω, χωρίς να έχω καταφέρει ποτέ να το δικαιολογήσω αυτό στο μυαλό μου.

«Η ζωή εν τάφω», «Άξιον εστί», «Αι γενεαί πάσαι» και «Ω γλυκύ μου Έαρ» πιο κάτω.

Η ζωή εν τάφω

κατετέθης, Χριστέ,

και αγγέλων στρατιαί εξεπλήττοντο,

συγκατάβασιν δοξάζουσαι την σην.

Άξιον εστί

μεγαλύνειν σε των πάντων κτίστην·

τοις σοις γαρ παθήμασιν έχομεν

την απάθειαν, ρυσθέντες της φθοράς.

Αι γένεαι πάσαι

ύμνον τη ταφή σου

προσφέρουσι, Χριστέ μου.

....

Ω γλυκύ μου έαρ,

γλυκύτατον μου τέκνον, 

που έδυ σου το κάλλος;

Μια όμορφη οικογενειακή Κυριακάτικη βόλτα.. ( Οδοιπορικό #2 )

Είχα πάρα πολύ καιρό να πάω βόλτα με την οικογένεια. 

Λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων ήταν δύσκολο να συντονίσουμε τις ώρες και τις μέρες μας.

Την Κυριακή που μας πέρασε βρήκαμε την ευκαιρία με τον ερχομό της μικρής μου αδελφής από το εξωτερικό να συνδυάσουμε μια μικρη εκδρομή με αυτό.

Αποφασίσαμε λοιπόν να ξεκινήσουμε πρωί πρωί για την πόλη της Πάφου και το βράδυ να καταλήξουμε το αεροδρόμιο και μετά πίσω σπίτι. 

Όταν άκουσα πως οι γονείς μου θα πήγαιναν για προσκύνημα στον Ιερό Ναό του Αγίου Ραφαήλ χάρηκα πάρα πολύ. 

Αν και το ταξίδι θα ήταν περίπου 2 ώρες δε με ξένισε αφού ήθελα απο πολύ καιρό να πάω και δεν μου είχε δοθεί η ευκαιρία. 

Η εκκλησία αυτή είναι από τις πιο δημοφιλείς στην Κύπρο και αρκετός κόσμος την προτιμά για να κάνει τα τάματα του καθώς ο Άγιος Ραφαήλ είναι ενας θαυματουργός άγιος.

Η διαδρομή μας ήταν πολύ όμορφη.

Στον δρόμο έβλεπες από την μια πλευρά βουνό και από την άλλη θάλασσα και 

πολύχρωμα λουλούδια και καταπράσινα δέντρα παντού.

Η δε θάλασσα απλά μαγευτική, το γαλάζιο της χρώμα τόσο εντυπωσιακό που σε συνδυασμό με την βλάστηση έφτιαχνε ενα μαγικό τοπίο.

Δυστυχώς λόγω του οτι ήμασταν σε κίνηση δεν μπόρεσα να βγάλω πολλές πετυχημένες φωτογραφίες.

Γύρω στο μεσημέρι και μετά από αρκετή βροχή φτάσαμε στην εκκλησία που βρίσκεται στην περιοχή Παχύαμμος.

Επί ευκαιρίας  παραθέτω και την ιστορία της ανέγερσης αυτού του υπέροχου ναού ο οποίος είναι αφιερωμένος στους Ραφαήλ, Νικόλαο και Ειρήνη.

Η θεραπεία του Νεόφυτου Σωκράτους το 1987 αποτέλεσε την αφορμή για την ανέγερση του Ιερού Ναού. Ο Σωκράτους «ύστερα από δύο αλλεπάλληλες εγχειρήσεις στον προστάτη, εξακολουθούσε να υποφέρει από αβάσταχτους πόνους. Κάποια κυρία του έδωσε ένα βιβλίο με θαύματα του Αγίου Ραφαήλ. Το διάβασε και σιγά – σιγά του έγινε πεποίθηση πως ο Άγιος θα τον θεραπεύσει. Ένα βράδυ, και παρόλους τους φρικτούς του πόνους, παρακάλεσε με θέρμη τον Άγιο και κατάφερε να κοιμηθεί για λίγο. Στον ύπνο του είδε ένα ψηλό ωραίο γιατρό, ο οποίος του είπε: «Θα σου κάνω εγχείρηση και θα γίνεις καλά». Άρχισε να το χειρουργεί με τη βοήθεια μιας μικρής νοσοκόμας, που δεν ήταν άλλη από την Αγία Ειρήνη. Όταν ο γιατρός έφυγε, η μικρή νοσοκόμα, που καθάριζε ακόμα τον τόπο, τον διαβεβαίωσε πως θα γίνει καλά. Ξύπνησε και από τη στιγμή εκείνη είναι πια τελείως καλά. Στο σημειωματάριο του σημείωσε την ημερομηνία της θεραπείας του: 10.2.1987. Περίμενε λίγο καιρό να βεβαιωθεί ότι πράγματι έγινε καλά και στην συνέχεια έγραψε επιστολή στην ηγουμένη της Μονής του Αγίου, στη Μυτιλήνη, στην οποία ανέφερε το θαύμα.

Η θεραπεία του Νεόφυτου προβλημάτισε πολύ τον αδελφό του Μιχάλη Σωκράτους, φθαρτέμπορο στο παντοπωλείο της Πάφου, ο οποίος ήταν αδιάφορος έως εχθρικός προς τα θρησκευτικά και εκκλησιαστικά πράγματα. Είδε όμως τώρα ένα πραγματικό θαύμα και παρόλο που επέμενε στις παλιές του απόψεις, τουλάχιστον φανερά, είχε πια αρχίσει να κλονίζεται. Όμως και πάλι όταν σε κάποια περίπτωση μέσα στον Ιούλιο του 1988, που ένιωθε πολύ άρρωστος, του υποδείχτηκε από τον αδερφό του το λάδι και το αγίασμα του Αγίου, εκείνος έδειχνε ακόμα διστακτικός. Όλα αυτά έρχονταν σε άκρα αντίθεση με τις μέχρι τότε πεποιθήσεις του. Έπρεπε να αρνηθεί τα πιστεύω του, τον ίδιο του τον εαυτό. Όμως είχε προηγηθεί το θαύμα στον αδερφό του. Έτσι υπερνίκησε κάποια στιγμή τυς δισταγμούς του και χρησιμοποίησε το λάδι και το αγίασμα. Ένιωσε καλύτερα και αποφάσισε επιτέλους να πάρει στα χέρια του το βιβλίο με τα θαύματα του Αγίου. Ο ίδιος ο αδελφός του, Νεόφυτος, βεβαιώνει πωε χρειάστηκε η ενθάρρυνση του Αγίου για να προσφέρει το λάδι, το αγίασμα και το βιβλίο στο Μιχάλη. Η γυναίκα του τον απέτρεπε: «Αφού δεν πιστεύει , θα τον κάμεις να θυμώσει και θα είναι χειρότερα».

Ένα βράδυ ο Μιχάλης είχε γυρίσει κουρασμένος από το μαγαζί του. Η κόρη του και ο γαμπρός του, που τον βοηθούσαν, έλειπαν σε διακοπές και οι δυσκολίες εκείνον ακριβώς τον καιρό καταντούσαν μερικές φορές σχεδόν ανυπέρβλητες. Ξάπλωσε και μη γνωρίζοντας με βεβαιότητα αν πρόλαβε να τον πάρει ή όχι ο ύπνος αισθάνθηκε κάτι παράξενο. Είχε οπωσδήποτε την αίσθηση ότι βρισκόταν στο μαγαζί του με ένα βοηθό του, όταν μπήκαν ορμητικά μέσα δύο ιερωμένοι. Ο ένας, ο πιο ηλικιωμένος τον πλησίασε και του είπε: «Εδώ θα γίνει αγιασμός».

Ο Μιχάλης πρόσεξε τα πέδιλα του παπά. Του φάνηκαν αρχαία. Αμέσως φώναξε: «άγιος Ραφαήλ, άγιος Νικόλαος». Το όραμα ήταν ζωντανό. Σηκώθηκε και χρειάστηκε να το βεβαιώσει η γυναίκα του ότι ήταν ξαπλωμένος στο κρεβάτι του και όχι στο μαγαζί του.

Κατόπιν τούτου τα δύο αδέρφια, ο Νεόφυτοςκαι ο Μιχάλης, επισκέφθηκαν το μοναστήρι των Αγίων στην Μυτιλήνη. Στην επιστροφή γεννήθηκε στο Μιχάλη η επιθυμία να κάνει κάτι για τον Άγιο. Ένα παρεκκλήσι ή έστω μια εικόνα στον Παχύαμμο όμως, πουθενά αλλού. Για την επιλογή του χώρου συνέτεινε και η γνωριμία του με τον π. Θεόδωρο Παπαμιχαήλ, ο οποίος τέλεσε προηγουμένως τον αγιασμό στο μαγαζί του. Αυτό του είχε γίνει σχεδόν έμμονη ιδέα. Έτσι, μέσα στον Αύγουστο, επισκέφθηκε τον π. Θεόδωρο, στον Παχύαμμο και του ανέφερε την πρόθεση του. Τότε ο ιερέας του εκμυστηρεύτηκε τη βαθιά του επιθυμία να κτιστεί μια μεγάλη εκκλησία στο χωριό, που να εξυπηρετεί τις ανάγκες του. Του εκκλησάκι του χωριού είναι μικρό και η κατάσταση γίνεται τραγική κάθε Αύγουστο, που συρρέουν εκεί πλήθη από όλη την Κύπρο για το μνημόσυνο των ηρώων της Τηλλυρίας. Ο Μιχάλης, όπως βεβαιώνει, τελείως αυθόρμητα είπε: «αν κτίσεις την εκκλησία στο όνομα του Αγίου Ραφαήλ, έχεις από μένα τις πρώτες χίλιες λίρες και τον εαυτό μου στη διάθεση σου να αρχίσουμε έρανο για τον αποπεράτωση της».

Ο π. Θεόδωρος δεν είχε αντίρρηση, όπως και οι συγχωριανοί του. Αργότερα έδωσε τη συγκατάθεση του και ο Μητροπολίτης. Στις 30.1.1989 συγκροτήθηκε στη Μητρόπολη η επιτροπή ανεγέρσεως του ναού. Με αρκετές δυσκολίες, αλλά και με τη χάρη των Αγίων οι εργασίες για την ανέγερση του ναούάρχισαν και προχωρούσαν εντατικά. Σήμερα ο ναός αποπερατωμένος κοσμεί την κοινοτητα του Παχυάμμου και αποτελεί παγκύπριο προσκύνημα.

Μπαίνοντας μέσα στην εκκλησία ένιωσα ένα πραγματικό ρίγος σε όλο μου το σώμα, 

μια περίεργη γαλήνη και μια ηρεμία που δεν μπορούσα να την εξηγήσω. 

Σε λίγα δευτερόλεπτα άρχισα να δακρύζω βλέποντας στην οροφή της εκκλησίας τον σταυρό με τον Ιησού Χριστό. Δεν ξέρω τι ακριβώς ήταν αυτό που μου προκάλεσε αυτά τα συναισθήματα αλλά λαμβάνοντας υπόψη πως τελευταία περνάω πολύ δύσκολες προσωπικές στιγμες πιστεύω μου βγήκε όλο το παράπονο εκείνη την ώρα.

Πηγαίνοντας να προσκυνήσω την εικόνα του Αγίου Ραφαήλ έπεσε το βλέμμα μου ακριβώς δίπλα της.

Μια μάζα από μπαστούνια, πατερίτσες και διάφορα άλλα αντικείμενα στεκόντουσαν εκεί μαζεμένα.

Όταν ρώτησα την μαμά μου για τι πρόκειται μου είπε πως είναι τα θαύματα του Αγίου.

Κάθε άνθρωπος που θεραπευόταν άφηνε εκεί ένα κομμάτι από το πρόβλημα που τον βασάνιζε. 

Πραγματικα είχα εντυπωσιαστεί.

Αφού προσκυνήσαμε τις εικόνες και τα λείψανα που υπήρχαν εκεί βγήκαμε έξω στην αυλή.

Δεν μπορώ να σας περιγράψω την ομορφιά που αντικρίσαμε. 

Καταπράσινα δέντρα και παγκάκια γύρω γύρω και απο κάτω η θάλασσα, θεαματικό σκηνικό. 

Καθίσαμε λίγο κάτω από την σκιά και αφού μας είχε μείνει πολλή ώρα μέχρι το βράδυ αποφασίσαμε να πάμε για ξεκούραση στο χωριό ΔΡΟΥΣΙΑ και επι ευκαιρίας να κάνουμε έκπληξη στον αδελφό της μαμάς μου που βρισκόταν εκεί για το τριήμερο. 

Στον δρόμο είχαμε και μια ξαφνική συνάντηση με μια σειρά από κατσικάκια που αν και μας έκοψε τον δρόμο για λίγο δεν χαλαστήκαμε και ιδιαίτερα αφού είχαμε καιρό να δούμε και το απολαύσαμε. :)

Ετσι, φτάσαμε και στο σπίτι του θείου που εγώ δεν είχα πάει ποτέ. ( τουλάχιστον απ οσο θυμάμαι μεγαλύτερη)

Κατεβαίνοντας απο το αυτοκίνητο στάθηκα και χάζευα γύρω γύρω.

Πανέμορφα λουλούδια και δέντρα παντού, πεύκα, ελιές, ροδιές, πεταλούδες και μελισσούλες αλλα και ενας γκρίζος συννεφιασμένος ουρανός έκαναν το τοπίο να φαίνεται ανεπανάληπτο.

Μύριζα βροχή και χώμα και η αίσθηση ήταν απίστευτη. 

Το σπίτι ένα διαμάντι. Φτιαγμένο από άσπρη πέτρα που αγαπώ, θύμιζε αρχαιολογικό χώρο.

Λάτρεψα κάποια αρχαία αντικείμενα που είχαν στην αυλή αλλά ξέχασα να τα βγάλω φώτο να σας τα δείξω ( η κούραση φταίει μάλλον). 

Μας υποδέχτηκαν με πολύ χαρά η θεία,  ο θείος, τα ξαδέλφια μου αλλά και τα μικρά μου ανιψάκια που δεν με άφησαν στιγμή να ξεκουραστώ.

Τι τυφλόμυγα παίξαμε, τι κρυφτό, ακόμα και μπουρμπουλήθρες κάναμε

 με το ειδικό υγρό. Χαλάλι τους όμως. τα λατρεύω τα μικρά. 

Αφού φάγαμε, κεραστήκαμε και το δροσερό γλυκό της Κύπρου το ''μαχαλλεπί''. 

Μπορείτε να δείτε ΕΔΩ  τι είναι . 

Φάγαμε, ήπιαμε, παίξαμε, γελάσαμε, κοιμηθήκαμε και λίγο και στις 8 το βράδυ αναχωρήσαμε για το αεροδρόμιο Παφου όπου αποδεχθήκαμε την αδελφή μου και σιγά σιγά γυρίσαμε στο σπίτι.

Ήταν μια πανέμορφη βόλτα και εύχομαι να την απολαύσατε όσο εγώ.

Καλημέρα ! 

* Οι φωτογραφίες ήταν πάρα πολλές για να τις βάλω μόνες οπότε προτίμησα να τις κάνω κολαζ και ας χάνουν την αξία τους. 

Πάσχα 2014 στο χωριό (19 + 20/04)

Χρόνια Πολλά και Χριστός Ανέστη σε όσους δεν μπόρεσα να ευχηθώ.

Πρώτη ανάρτηση του ανανεωμένου blog ''Το Πάσχα στο χωριό".

Είχα πολλά χρόνια να περάσω έστω 2-3 μερες στο αγαπημένο μου χωριό απ οπου κατάγονται και οι δυο μου γονείς. Πιο πολύ λόγω επαγγελματικών δυσκολιών όλης της οικογένειας.

Φέτος, μιας και κατάφεραν οι ''μεγάλοι΄'' να αφήσουν κάποιους από μας άνεργους άρπαξα την ευκαιρία.

Με την ευκαιρία της γιορτής του Πάσχα  όλο το σόι θα ήταν μαζεμένο εκεί.

Τι πιο όμορφο να περάσεις στιγμες με ανθρώπους δικούς σου που έχεις καιρό να δεις.

Από μικρή προτιμούσα να περνάω τις μέρες αυτές εκεί. Το αίσθημα είναι αλλιώτικο, μαγικό μπορώ να πω.

Ετοίμασα με χαρά την βαλιτσουλα μου και ξεκίνησα με τον αδελφό μου για το ταξίδι μας.(οι γονείς μας θα έρχονταν την επόμενη μέρα).

Στον δρόμο αναλόγως..δεν ειχε πολλή κίνηση. Άλλες χρονιές θυμάμαι γινόταν χαμός και βαριόμουνα όλη την διαδρομή η οποία όμως είναι  εκπληκτική. Φύση, δέντρα και πράσινο παντού.

Μετά από 1 ώρα ταξίδι φτάσαμε. Μας υποδέχτηκε πολύ κρύο, ελαφρά βροχή και μια περίεργη ομίχλη.Ο  κόσμος που περπατούσε στα δρομάκια λιγοστός. Κάπως αλλιώτικα τα περίμενα τα πράγματα μιας και στην πόλη η ζέστη ήταν αρκετή. Δεν πτοήθηκα όμως.  Είχα αποφασίσει πως θα περνούσα ωραία έτσι και αλλιώς.

Φτάνοντας στο σπίτι της γιαγιάς είδα τον καπνό από το φουγάρο της σόμπας να ξεπροβάλλει.. Ήξερα πως μας περίμενε ένα ζεστό σπιτάκι. Ναι ! Η γιαγιά πάντα φρόντιζε γι αυτό.

Κατεβάσαμε τις αποσκευές μας και τρέξαμε μέσα να ζεσταθούμε. Αφού έσφιξα στην αγκαλιά μου την αγαπημένη μου γιαγιά ξάπλωσα στον καναπέ για να χαλαρώσω.

Η γιαγιά ετοίμασε φαγητό. Δεν μπορούσε να μας αφησει έτσι :)  Ο αδελφός μου είχε πεινάσει τόσο πολύ που αποφάσισε να ψησει οτι βρήκε επάνω στην σόμπα..

Και εκεί μου ήρθαν στο μυαλό οι αναμνήσεις της παιδικής ηλικίας όπου η γιαγιά μας εψηνε σουβλάκι και λουκάνικο μέσα στην σόμπα αυτη.. Όμορφες αναμνήσεις.

Το βράδυ θα πηγαίναμε στην Εκκλησία. Λίγη ξεκούραση πριν απο αυτο ήταν απαραίτητη. Κοιμηθήκαμε για λίγο (με τόσες κροτίδες που έπεφταν παραπάνω δεν θα μπορούσαμε) και στις 11 ετοιμαστηκαμε.

Πήρα την γιαγιά αγκαζέ και ξεκινήσαμε με αργά βήματα για την εκκλησία η οποία βρίσκεται πάνω από το σπίτι μας.

Οι κροτίδες δεν σταμάτησαν λεπτό να πέφτουν. Είχα την εντύπωση πως δεν θα γλυτώσουμε.. Φέτος χειρότερα από κάθε χρονιά.Λες και έπεφταν βόμβες. Μα τι έθιμο και αυτό..

Φτάνοντας στο προαύλιο της Εκκλησίας ο κόσμος πολύς.. Συγγενείς, φίλοι άλλα και αρκετός κόσμος που δεν είχα ξαναδεί. Ωραία να τιμούν το χωρίο σου άτομα από άλλα μέρη. Σε κάνουν περήφανο.

Στις 12 το βράδυ ο ιερέας ανάγγειλε την Ανάσταση του Χριστού μας.

Η συγκίνηση μεγάλη. Ειδικά όταν άρχισαν όλοι να απαγγέλλουν το Χριστός Ανέστη.

Η κίτρινη μου λαμπαδιτσα δεν κατάφερε να μείνει αναμμένη λόγω του κρύου.

Κάτω από την εκκλησία μια μεγάλη ''λαμπρατζια΄'' έριχνε τις σπίθες της μέχρι επάνω. Η στιγμή που καιγόταν ο Ιούδας ήταν κάτι το μοναδικό .Πρωτη χρονιά κατάφερα να είμαι παρούσα και σε αυτό.

Αφού τελείωσε η λειτουργία (οκ δεν μείναμε μέχρι το τέλος) πήγαμε στο σπίτι της θείας μου για το φαγητό. Το μενού είχε σούπα αυγολέμονο αν και δεν την τρωω ιδιαίτερα εγώ.

Φάγαμε, ήπιαμε είπαμε τα νέα μας και μετα πήγαμε για ύπνο.

Η επόμενη μέρα ( Κυριακη του Πάσχα ) ευτυχώς μας βρήκε με ήλιο και πολύ καλό καιρό !

Μας αποζημίωσε και με το παραπάνω. Ξύπνησα πρωι πρωι και ξανακοιμήθηκα. Τον ύπνο στο χωρίο δεν τον χορταίνω με τίποτα. Πέρασα το πρωινό χουζουρεύοντας στο κρεββάτι και  μετά πήγαμε ολοταχώς για φαγητό και πάλι στο σπίτι της θείας.

Αφού βρεθήκαμε όλη η οικογένεια μετά απο αρκετό καιρό, ανταλλάξαμε ευχές και καθίσαμε για φαγητό. Σούβλα χοιρινό, κοτόπουλο, αρνάκι, παστίτσιο και πατάτες φούρνου ήταν μερικά απο τα φαγητά που μας περίμεναν στο γιορτινό τραπέζι.

Για επιδόρπιο είχαμε κεικ σοκολάτας αλλα και τις αγαπημένες μας φλαούνες και ελιωτη (ελλιοψωμο).

Κεραστειτεεεε έχουμε πολλές  :)

Το απόγευμα ο Σύνδεσμος Αποδήμων του χωριού είχε διοργανώσει παιχνίδια και δραστηριότητες στην αυλή της Εκκλησίας μας. Σιγά μην το χάναμε. Όπου παιχνίδι πρώτοι εμείς. Χαχαχα.

Η αυλή γεμάτη, κόσμος παντού ,κάθε ηλικίας. Συναντηθηκαμε με γνωστούς και φίλους..Είπαμε τα νέα μας, γελάσαμε πολύ, γενικά περάσαμε όμορφα χωρίς να χρειάζονται πολλά πολλά..

Ήταν ένα υπέροχο διήμερο. Ευτυχώς που υπάρχουν και αυτές οι λίγες μέρες για να ξεχνιόμαστε από τα  προβλήματα που μας απασχολούν.. Προσωπικά, το είχα πολυ ανάγκη.

ΥΓ 1: Την Μεγάλη Παρασκευή δεν μπόρεσα να ειμαι παρουσα στον Επιτάφειο μας (μικρότερη μου αρεσε να βοηθώ στο στόλισμα) άλλα φρόντισαν φίλοι να μου έχουν μια φωτογραφία. Ηταν πιο όμορφος απο ποτέ.

ΥΓ 2: Το απόγευμα του Μεγάλου Σαββάτου έγινε στο χωριό η περιφορά του Ιούδα όπου και κατέληξε στην Εκκλησιά κρεμασμένος σε ένα πάσσαλο για να καει το βράδυ.

Αυτά για σήμερα...

Εύχομαι να περάσατε το ίδιο όμορφα όπως εγώ. :)

Φιλακια 

Μεγάλη Παρασκευή - Τα Θεία Πάθη - Σταύρωση - Επιτάφειος ...

Η Μεγάλη Παρασκευή είναι η μέρα που γίνεται η κορύφωση του Θείου Δράματος, όπου κορυφώνονται τα Πάθη του Χριστού και γίνεται η σταύρωση του Χριστού το ξημέρωμα τις ίδιας μέρας.

 Μέχρι λίγο πριν τις 11:00 το πρωί τελείται η λειτουργία των Μεγάλων Ωρών όπου οι γυναίκες μοιρολογούν και κλαίνε για τον Χριστό ενώ άλλοι προσκυνούν και αποτείνουν φόρο τιμής στον σταυρωθέντα Χριστό. 

Απ' τα ξημερώματα τις ίδιας μέρας ετοιμάζεται ο επιτάφιος και τελείται ολονυχτία στις περισσότερες εκκλησίες της Ελλάδας. 

Το μεσημέρι της ίδιας μέρας ο Χριστός αποκαθηλώνεται και τοποθετείται στον Επιτάφιο όπου θα γίνει περιφορά του το βράδυ. Όλη την ημέρα οι καμπάνες χτυπούν πένθιμα σε όλη την Ελλάδα και παραδοσιακά απαγορεύεται πάσα εργασία και γίνεται αυστηρότατη νηστεία και απαγορεύεται και η κατάποση του λαδιού.

Το βράδυ της ίδιας ημέρας ψάλλεται ο όρθρος του Μεγάλου Σαββάτου και η υμνολογία είναι σχετική με την ταφή του Κυρίου από τους Ιωσήφ και Νικόδημο και την κάθοδο της ψυχής Του στα σκοτεινά βασίλεια του Άδη. Σχετικά τα τροπάρια: «Ο ευσχήμων Ιωσήφ...», και «Ότε κατήλθες προς τον θάνατον...».

Όταν ο Κύριος απέθανε, το σώμα Του μπήκε στον τάφο, η δε ψυχή του ενωμένη με την Θεότητά του κατήλθε στον Άδη και αφού τον νίκησε απελευθέρωσε τις ψυχές. Και την τρίτη ημέρα ενώθηκε και πάλι η Ψυχή με το Σώμα και το Σώμα Ανέστη εκ Νεκρών. Έτσι νικήθηκε ο Άδης και ο θάνατος.

Κατά τη διάρκεια της ακολουθίας ψάλλονται σε τρεις στάσεις (μέρη) τα λεγόμενα Εγκώμια, μικρά τροπάρια πολύ αγαπητά στο λαό, αγνώστου ποιητή. Τα πιο γνωστά είναι: «Η ζωή εν τάφω…», «Άξιον εστί μεγαλύνειν…», «Αι γενεαί πάσαι…» και «Ω γλυκύ μου Έαρ…».

Στη συνέχεια γίνεται η Περιφορά του Επιταφίου, εκτός του ναού και στα όρια της Ενορίας.

Τροπάρια

Ο ευσχήμων Ιωσήφ 

από του ξύλου καθελών

το άχραντόν σου σώμα,

σινδώνι καθαρά

ειλήσας και αρώμασιν,

εν μνήματι καινώ

κηδεύσας απέθετο.

Ότε κατήλθες προς τον θάνατον, 

η ζωή η αθάνατος,

τότε τον άδην ενέκρωσας

τη αστραπή της Θεότητας·

ότε δε και τους τεθνεώτας

εκ των καταχθονίων ανέστησας,

πάσαι αι δυνάμεις

των επουρανίων εκραύγαζον·

Ζωοδότα Χριστέ

ο Θεός ημών, δόξα σοι.

Εγκώμια

Η ζωή εν τάφω

κατετέθης, Χριστέ,

και αγγέλων στρατιαί εξεπλήττοντο,

συγκατάβασιν δοξάζουσαι την σην.

Άξιον εστί

μεγαλύνειν σε των πάντων κτίστην·

τοις σοις γαρ παθήμασιν έχομεν

την απάθειαν, ρυσθέντες της φθοράς.

     

Αι γένεαι πάσαι

ύμνον τη ταφή σου

προσφέρουσι, Χριστέ μου.

 

Ω γλυκύ μου έαρ,

γλυκύτατον μου τέκνον, 

που έδυ σου το κάλλος;

Μεγάλη Εβδομάδα...

Τι είναι Μεγάλη Εβδομάδα;  
Η Μεγάλη Εβδομάδα είναι η εβδομάδα πριν το Πάσχα (από την Κυριακή των Βαϊων το βράδυ μέχρι το Μ. Σάββατο) και ονομάζεται «Μεγάλη», όχι γιατί έχει περισσότερες μέρες ή ώρες από τις άλλες εβδομάδες, αλλά γιατί τα γεγονότα όπου τελούνται και βιώνονται στους Ιερούς Ναούς είναι κοσμοσωτήρια για τον άνθρωπο!

Πώς βιώνεται ο λειτουργικός χρόνος τη Μεγάλη εβδομάδα;
Η Εκκλησία από την μεγάλη της φιλανθρωπία, για να μπορέσουν όσο είναι δυνατόν περισσότεροι πιστοί να συμμετέχουν στις Ακολουθίες, επέτρεψε από την αρχή της Μ. Εβδομάδας, να ψάλλεται ο Όρθρος της επόμενης ημέρας. (π.χ. την Κυριακή των Βαϊων το βράδυ ψάλλεται ο Όρθρος της Μεγάλης Δευτέρας).

Τι τελείται τις ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδας;
Οι τέσσερις πρώτες ημέρες μας προετοιμάζουν πνευματικά για το θείο δράμα και οι Ακολουθίες ονομάζονται «Ακολουθίες του Νυμφίου».

Μεγάλη Δευτέρα (Κυριακή Βαϊων βράδυ):
Την Μεγάλη Δευτέρα κυριαρχούν δύο γεγονότα:

α) Η ζωή του Ιωσήφ του 11ου γιού του Πατριάρχη Ιακώβ, του ονομαζόμενου Παγκάλου, δηλαδή του ωραίου στο σώμα και τη ψυχή. Ο Ιωσήφ προεικονίζει με την περιπέτειά του (που πουλήθηκε σκλάβος στην Αίγυπτο) τον ίδιο τον Χριστό και το πάθος Του.

β) Το περιστατικό της άκαρπης συκιάς που ξέρανε ο Χριστός (Ματθ. 21, 18-22):
Συμβολίζει την Συναγωγή των Εβραίων και γενικά την ζωή του Ισραηλιτικού λαού που ήταν άκαρποι από καλά έργα.

Μεγάλη Τρίτη (Μεγάλη Δευτέρα βράδυ):
Την Μεγάλη Τρίτη θυμόμαστε και ζούμε δύο παραβολές:

α) Των δέκα παρθένων (Ματθ. 25,1-13) που μας διδάσκει να είμαστε έτοιμοι και γεμάτοι από πίστη και φιλανθρωπία.

β) Των Ταλάντων (Ματθ. 25,14-30), που μας διδάσκει να είμαστε εργατικοί και πρέπει να καλλιεργούμε και να αυξήσουμε τα πνευματικά μας χαρίσματα.

Μεγάλη Τετάρτη (Μεγάλη Τρίτη βράδυ):
Η Μεγάλη Τετάρτη είναι αφιερωμένη στην αμαρτωλή γυναίκα (Λουκ. 7,47), που μετανιωμένη άλειψε τα πόδια του Κυρίου με μύρο και συγχωρήθηκε για τα αμαρτήματά της, γιατί έδειξε μεγάλη αγάπη και πίστη στον Κύριο. Ψάλλεται το περίφημο τροπάριο (δοξαστικό) της Υμνογράφου Μοναχής Κασσιανής.

Μεγάλη Πέμπτη (Μεγάλη Τετάρτη βράδυ):
Την Μεγάλη Πέμπτη γιορτάζουμε 4 γεγονότα :

α) Τον Ιερό Νιπτήρα, το πλύσιμο δηλαδή των ποδιών των μαθητών από τον Κύριο, δείχνοντας για το ποια πρέπει να είναι η διακονία των πιστών στην Εκκλησία.

β) Τον Μυστικό Δείπνο, δηλαδή την παράδοση του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας.

γ) Την Προσευχή του Κυρίου, στο Όρος των Ελαιών και

δ) την Προδοσία του Ιούδα, δηλαδή την αρχή του Πάθους του Κυρίου.

Μεγάλη Παρασκευή (Μεγάλη Πέμπτη βράδυ):
Την Μεγάλη Παρασκευή έχουμε την Κορύφωση του θείου δράματος, τελείται η «Ακολουθία των Παθών» και θυμόμαστε και βιώνουμε τα Σωτήρια και φρικτά Πάθη του Κυρίου και Θεού μας. Δηλαδή:

α) Τα πτυσίματα
β) τα μαστιγώματα
γ) τις κοροϊδίες
δ) τους εξευτιλισμούς
ε) τα κτυπήματα
στ) το αγκάθινο στεφάνι και κυρίως την
ζ) Σταύρωση και
η) τον θάνατο του Χριστού μας.

Μεγάλο Σάββατο (Μεγάλη Παρασκευή πρωϊ και βράδυ):
Το Μεγάλο Σάββατο το πρωϊ γιορτάζουμε:

α) την Ταφή Του Κυρίου και

β) την Κάθοδο Του στον Άδη, όπου κήρυξε σε όλους τους νεκρούς. Έτσι Μεγάλη Παρασκευή το πρωϊ (ημερολογιακά), τελούνται οι εξής ακολουθίες: Ακολουθία των Μεγάλες Ωρών και στις 12.00 το μεσημέρι της Αποκαθηλώσεως, δηλαδή την Ταφή Του Κυρίου από τον Ιωσήφ τον Αριμαθαίας και το Νικόδημο τον Φαρισαίο, μέλος του Μ. Συμβουλίου και κρυφό μαθητή του Κυρίου.

Την Μεγάλη Παρασκευή το βράδυ (ημερολογιακά) ψάλλονται τα Εγκώμια και έχουμε την περιφορά του Επιταφίου! 


Κυριακή του Πάσχα (Μ. Σάββατο πρωϊ και νύχτα από τις 12.00 π.μ):  
Το Μεγάλο Σάββατο (ημερολογιακά) το πρωϊ, έχουμε την λεγόμενη «1η Ανάσταση», δηλαδή το προανάκρουσμα της Αναστάσεως που μεταδίδουν οι ύμνοι και της προσμονής της λυτρώσεως όλης της κτίσεως από την φθορά και τον θάνατο!

Το Μεγάλο Σάββατο στις 12.00 (δηλαδή ουσιαστικά την Κυριακή), έχουμε την ζωηφόρο Ανάσταση του Κυρίου μας, την ήττα του θανάτου και της φθοράς και την αφή του Αγίου Φωτός στον κόσμο από το Πανάγιο Τάφο.

Κυριακή του Πάσχα στις 11.00 π.μ. ή το απόγευμα, τελείται ο «Εσπερινός της Αγάπης», όπου σε πολλές γλώσσες διαβάζεται το Ιερό Ευαγγέλιο και διατρανώνεται παγκοσμίως η νίκη του θανάτου και η εποχή της Καινούριας Διαθήκης, της χαράς και της Αναστάσιμης ελπίδας.

Ποιο είναι το βαθύτερο νόημα των Παθών και της Αναστάσεως για όλους εμάς τους Πίστους;

Οι πιστοί βιώνουμε τα πάθη και την ανάσταση του Χριστού συμμετέχοντας ενεργά σε αυτά με «συμπόρευση», «συσταύρωση» και «συνανάσταση»! Ο Χριστός με την θέληση του (εκουσίως), έπαθε και ανέστη για να σωθούμε όλοι εμείς! Αυτό σημαίνει ότι δεν λυπούμαστε «μοιρολατρικά» για το Πάθος του, αλλά για τις δικές μας αμαρτίες και αφού μετανοιώνουμε ειλικρινώς μπορούμε την αντικειμενική σωτηρία που χάραξε ο Χριστός να την κάνουμε και υποκειμενική - προσωπική σωτηρία!

Πηγή κειμένου: http://www.patirxristos.gr

25η Μαρτιου! Εορτασμός της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 / Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου

Η 25η Μαρτίου είναι Εθνική Εορτή της Ελλάδας, κατά την οποία γίνεται Εορτασμός της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.Η Ελληνική Επανάσταση ή Επανάσταση του 1821 ήταν η ένοπλη εξέγερση των Ελλήνων εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με σκοπό την αποτίναξη της οθωμανικής κυριαρχίας και τη δημιουργία ανεξάρτητου εθνικού κράτους.

Οι απαρχές του ελληνικού εθνικού κινήματος βρίσκονται στην ώριμη φάση του νεοελληνικού Διαφωτισμού, περί το 1800. Η επανάσταση οργανώθηκε από μία συνωμοτική οργάνωση που ιδρύθηκε το 1814, τη Φιλική Εταιρία. Την άνοιξη του 1821 οι Φιλικοί δημιούργησαν πολλές επαναστατικές εστίες από την Μολδοβλαχία μέχρι την Κρήτη. Οι περισσότερες από αυτές έσβησαν σε σύντομο χρονικό διάστημα, όμως οι επαναστάτες κατάφεραν να υπερισχύσουν στην Πελοπόννησο, τηΣτερεά Ελλάδα και σε πολλά νησιά του Αιγαίου και να κατανικήσουν τις στρατιές που έστειλε εναντίον τους τα δύο επόμενα χρόνια ο ΣουλτάνοςΜαχμούτ Β΄. Οι Έλληνες οργανώθηκαν πολιτικά και συνέστησανπροσωρινή κεντρική διοίκηση, η οποία επέβαλε την εξουσία της στους επαναστατημένους μετά από δύο εμφυλίους πολέμους. Οι οθωμανικές δυνάμεις με τη συνδρομή του Ιμπραήμ πασά της Αιγύπτου κατάφεραν να περιορίσουν σημαντικά την επανάσταση, αλλά η πτώση του Μεσολογγίου το 1826 σε συνδυασμό με το κίνημα του Φιλελληνισμού, συνέβαλαν στη μεταβολή της διπλωματικής στάσης των ευρωπαϊκών μεγάλων δυνάμεων, που είχαν αντιμετωπίσει με δυσαρέσκεια το ξέσπασμα της επανάστασης. Η διπλωματική ανάμιξη της Αγγλίας, τηςΓαλλίας και της Ρωσίας και η ένοπλη παρέμβασή τους με τη ναυμαχία του Ναυαρίνου και το ρωσοτουρκικό πόλεμο συνέβαλαν στην επιτυχή έκβαση του αγώνα των Ελλήνων, αναγκάζοντας την Πύλη να αποσύρει τις δυνάμεις της αρχικά από την Πελοπόννησο και έπειτα από τη Στερεά Ελλάδα. Μετά από μια σειρά διεθνών συνθηκών από το 1827 και εξής, η ελληνική ανεξαρτησία αναγνωρίστηκε το 1830 και τα σύνορα του νέου κράτους οριστικοποιήθηκαν το 1832.

Το σύνθημα της επανάστασης, «Ελευθερία ή θάνατος», έγινε το εθνικό σύνθημα της Ελλάδας και από το 1838 η 25η Μαρτίου, επέτειος εορτασμού της έναρξής της επανάστασης, καθιερώθηκε ως ημέρα εθνικής εορτής και αργίας.

Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου

Η επέτειος να γιορτάζουμε τον εθνικό ξεσηκωμό στις 25 Μαρτίου καθιερώθηκε στις 15 Μαρτίου 1838 από τον βασιλιά Όθωνα, προκειμένου να συνδεθεί με το εκκλησιαστικό γεγονός του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Ήταν και επιθυμία του Αλέξανδρου Υψηλάντη και της Φιλικής Εταιρείας να συνδεθεί η έναρξη της επανάστασης με μια μεγάλη εκκλησιαστική εορτή για να τονωθεί το φρόνημα των υπόδουλων Ελλήνων.

Σύμφωνα με τον ευαγγελιστή Λουκά (α' 26-38), ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου συνέβη έξι μήνες μετά τη θαυμαστή σύλληψη του Ιωάννη του Προδρόμου από την Ελισάβετ, τη γυναίκα του Ζαχαρία, όταν ο αρχάγγελος Γαβριήλ στάλθηκε από τον Θεό προς την Παρθένο Μαριάμ (Μαρία) για να της ανακοινώσει ότι θα φέρει στον κόσμο τον Υιό του Θεού. Εκείνη την περίοδο, η Μαρία ζούσε στη Ναζαρέτ της Γαλιλαίας και ήταν μνηστευμένη με τον ξυλουργό Ιωσήφ. Ο Γαβριήλ εμφανίσθηκε ξαφνικά μπροστά στη Μαρία και της απηύθυνε τον χαιρετισμό: «Χαίρε κεχαριτωμένη, ο κύριος μετά σου». Η νεαρή γυναίκα ήταν λογικό να πανικοβληθεί, αλλά ο αρχάγγελος την καθησύχασε: «Μη φοβού Μαριάμ, εύρες γαρ χάριν παρά τω Θεώ. Και ιδού συλλήψη εν γαστρί και τέξη υιόν και καλέσεις το όνομα αυτού Ιησούν».

Μόλις συνήλθε από την ταραχή, η Μαρία γεμάτη απορία ρώτησε τον αρχάγγελο πώς θα συλλάβει, αφού δεν γνωρίζει τον άνδρα. Ο Γαβριήλ της αποκρίθηκε ότι το Άγιο Πνεύμα θα την καλύψει σαν σύννεφο και θα ενεργήσει αφανώς και μυστηριωδώς τη σύλληψη του Υιού του Θεού. Και για να γίνει πιο πιστευτός επικαλέστηκε τη θαυμαστή σύλληψη του Ιωάννου του Προδρόμου από την Ελισάβετ. Η Μαρία πείστηκε από τα λόγια του Γαβριήλ («Ιδού η δούλη Κυρίου, γένοιτο μοι κατά το ρήμα σου») και ο αρχάγγελος Γαβριήλ «απήλθε».

Η εορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου καθιερώθηκε γύρω στον 4ο αιώνα και μετά τον ορισμό της εορτής των Χριστουγέννων στις 25 Δεκεμβρίου. Ως είναι ευνόητο, μεταξύ των δύο αυτών εορτών υπάρχει στενή σχέση και έπρεπε ο εορτασμός του Ευαγγελισμού να τοποθετηθεί 9 μήνες πριν από τη Γέννηση του Χριστού, ήτοι στις 25 Μαρτίου. Το εκκλησιαστικό γεγονός του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου αναφέρεται και στο Κοράνιο, το ιερό βιβλίο των Μουσουλμάνων (19:16-22), μία ακόμη απόδειξη της βαθιάς επιρροής του Μωάμεθ από τη χριστιανική διδασκαλία.

Το απολυτίκιο του Ευαγγελισμου

Σήμερον της σωτηρίας ημών το κεφάλαιον

και του απ’ αιώνος μυστηρίου η φανέρωσις.

Ο υιός του Θεού υιός της Παρθένου γίνεται

και Γαβριήλ την χάριν ευαγγελίζεται.

Διό και ημείς συν αυτώ τη Θεοτόκω βοήσωμεν:

Χαίρε κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά σου.

 

Πηγη πληροφοριών: http://www.sansimera.gr/ 

http://el.wikipedia.org/