Φθινοπωρινά Πρωτοβρόχια...

Οι πρώτες φθινοπωρινές βροχούλες στην Λεμεσό μας επιτέλους είναι γεγονός.. 

Έχουμε σχεδόν Νοέμβριο και το καλοκαίρι καλά κρατει ακόμη.

Σήμερα ξύπνησα αναπάντεχα από τον ήχο των σταγόνων που έπεφταν απαλά στο στέγαστρο του κάτω διαμερίσματος. Είναι η τέλεια μέρα αφού σήμερα έχω ρεπό. Οπότε, πήρα ξανά αγκαλιά το μαξιλάρι και αποκοιμήθηκα.Πραγματικά όμως, τι ωραίο αίσθημα η αλλαγή του καιρού.Τι ωραία να ξυπνάς να βλέπεις αυτή την γλυκάδα του φθινοπώρου, τα σύννεφα, τα πολύχρωμα φύλλα των δέντρων. 

Να χώνεσαι στο κρεββάτι σου και να θες να πιεις το ζεστό σου καφεδάκι παρέα με ένα βιβλίο ή οτιδήποτε μας κάνει όμορφη παρέα. 

Βαθὺ χινόπωρο γοερό, πόσο καιρὸ σὲ καρτερῶ,

μὲ τὶς πλατιές, βαριές σου στάλες

τῶν φύλλων ἄραχλοι χαμοί, τῶν δειλινῶν ἀργοὶ καημοί,

ποῦ μὲ μεθούσατε τὶς ἄλλες...

Τὰ καλοκαίρια μ᾿ ἕψησαν καὶ τὰ λιοπύρια τὰ βαριά,

κι οἱ ξάστεροι οὐρανοὶ οἱ γαλάζοι:

ἀπόψε μου ποθεῖ ἡ καρδιὰ πότε νὰ ῾ρθεῖ μέσ᾿ τὰ κλαριά,

ὁ θεῖος βοριὰς καὶ τὸ χαλάζι!

Τότε, γερτὸς κι ἐγὼ ξανά, μέσ᾿ τὰ μουγγὰ τὰ δειλινά,

θ᾿ ἀναπολῶ γλυκά, -ποιὸς ξέρει-,

καὶ θὰ μὲ σφάζει πιὸ πολύ, σὰν ἕνα μακρινὸ βιολί,

τὸ περασμένο καλοκαίρι...

- Ναπολέων Λαπαθιώτης -

Αναμένοντας το φθινόπωρο...

Όλο το ακούω μα δεν το βλέπω να έρχεται.. Τι θα γίνει πια ? 

Μέσα του Σεπτέμβρη έχουμε και αυτή η αφόρητη ζέστη (τουλάχιστο εδώ στην Κύπρο) 

δεν λέει να υποχωρήσει.

Και όσο ακούω για βροχές και καταιγίδες σε άλλα μέρη τόσο νευριάζω..

Για να δούμε, θα μας κάνει την χάρη να ερθει σύντομα ?

Πάντως εγώ το περιμένω πως και πως.

Πεθύμησα το δροσερό αεράκι, την γλυκιά μελαγχολία, 

τον γκρίζο ουρανό, τα φύλλα από τα δέντρα, τον ζεστό καφέ...

Είπα σήμερα να γεμίσω το σπιτάκι μου με λίγες φθινοπωρινές εικονίτσες..

Μπας και μας κάνει την χάρη.. Βρε λες ....??? 

- Καλημέρα -

 P.S:  Τον τελευταίο καιρό οι (σπάνιες πια) αναρτήσεις μου, ετοιμάζονται αργά το βράδυ και προγραμματίζονται για το πρωι. 

Λόγω φόρτου εργασίας οι ώρες μου είναι περιορισμένες.

Ευχαριστώ πολύ όσους δείχνουν ενδιαφέρον για την απουσία μου και συγνώμη  που αργώ να απαντήσω στα μαιλ και τα σχόλια σας..

Πολλα φιλιά !!!! 

Το ουράνιο τόξο...

Με αφορμή μια συζήτηση που είχα σήμερα με μια φίλη για το ουράνιο τόξο, σκέφτηκα πως ποτέ δεν ασχολήθηκα να μάθω τι είναι ακριβώς αυτό το πράγμα και πως δημιουργείται.

Ως μικρότερη παντως, με θυμάμαι κάθε φορά που τελείωνε η βροχή, να στέκομαι στο παράθυρο και να περιμενω μηπως και κάνει την εμφάνιση του.

Οπότε έριξα μια ματιά στο διαδίκτυο και μάζεψα λίγες πληροφορίες για το πανέμορφο αυτό φαινόμενο. 

Το ουράνιο τόξο είναι ένα καθαρά οπτικό φαινόμενο. 

Δημιουργείται, όταν το φως του ηλίου, απλώνεται πάνω σε σταγονίδια νερού, τα οποία αιωρούνται ακόμα στον ουρανό. 

Για να συμβεί αυτό θα πρέπει να έχουμεβροχή αλλά και ήλιο! 

Ένα φαινόμενο, που σίγουρα δεν το βλέπουμε κάθε μέρα!

Πως δημιουργείται το ουράνιο τόξο

Επειδή τα σταγονίδια του νερού είναι στρόγγυλα, όταν πέφτει το φώς του ηλίου επάνω τους, 

αυτά διαθλούν τις ακτίνες του και δημιουργούν το ουράνιο τόξο, 

όπως δηλαδή το φως διαθλάται μέσα από ένα πρίσμα! 

Αυτή η διάθλαση του φωτός συμβαίνει σε εκατομμύρια σταγονίδια νερού. 

Βέβαια, όπως είναι γνωστό σε όλους μας, οι ακτίνες του ηλίου δεν είναι λευκές! 

Αποτελούνται από επτά χρώματα! 

Το κόκκινο, πορτοκαλί, κίτρινο, πράσινο, μπλε, λουλακί και βιολετί! 

Έτσι λοιπόν το ουράνιο τόξο γίνεται ορατό, αποκαλύπτοντας τα πανέμορφα χρώματα των ακτινών του ηλίου, 

κατά τη διάθλαση μέσα από εκατομμύρια σταγονίτσες, που προαναφέραμε! 

Και πως γίνεται ορατό θα μου πείτε; 

Πολύ απλά, φανταστείτε τον ήλιο να στέλνει κάτι σαν μία γιγάντια ακτίνα φωτός, σε ένα γιγάντιο πρίσμα(σε κάποια συγκεκριμένα εκτομμύρια σταγονίδια σε συγκεκριμένο σημείο, υπό συγκεκριμένη γωνία), να διαθλάται αυτή η ακτίνα, και να πέφτει επάνω σε έναν γιγάντιο τοίχο(που είναι ουσιαστικά πάλι άλλα εκατομμύρια σταγονίδια, σε άλλο μέρος του ουρανού)... 

Όλα τα ουράνια τόξα είναι ορατά, μόνο υπό συγκεκριμένες γωνίες, 

αλλά και μόνο όταν έχουμε τον ήλιο από πίσω! 

Δεύτερα και τρίτα ουράνια τόξα...

Επίσης υπάρχει το δευτερεύων ουράνιο τόξο όπως και το τριτεύων. 

Πολύ απλά οι ακτίνες του ηλίου που πέρασαν από τα πρώτα σταγονίδια βροχής, συνεχίζουν να διαπερνούν άλλα σταγονίδια. 

Έτσι υπάρχει πιθανότητα να μπορέσουμε να δούμε, το δευτερεύων ουράνιο τόξο το οποίο είναι αρκετά πιο εξασθενημένο. 

Στο πρωτεύων ουράνιο τόξο η εξωτερική λωρίδα είναι πάντα η κόκκινη, ενώ στο δευτερεύων, η σειρά των πολύχρωμων λωρίδων είναι αντεστραμμένη! 

Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός, πως η περιοχή ανάμεσα στο πρωτεύων και το δευτερεύων ουράνιο τόξο, είναι σκοτεινή! Αυτή η σκοτεινή ζώνη ονομάστηκε ως «Ζώνη του Μεγάλου Αλεξάνδρου». 

Τέλος, υπάρχει και τριτεύων ουράνιο τόξο. Βέβαια αυτό ακόμα και οι επιστήμονες δυσκολεύονται αρκετά να το εντοπίσουν, γιατί είναι πάρα πολύ θαμπό και ίσα ίσα που φαίνεται! 

Πηγή κειμένου: http://coolweb.gr

Και μιας και αναφέρθηκα στο ουράνιο τόξο ορίστε και ένα όμορφο ρομαντικό τραγουδάκι σε στίχους του Χάρη Ρώμα ερμηνευμένο απο τον Γιώργο Λιανό και την Δόμνα Κουντούτη με τίτλο ''Ουράνιο τόξο''..

Στίχοι: Χάρης Ρώμας

Μουσική: Στέφανος Κορκολής

Άσε με να σε λέω κόκκινο

όπως το χρώμα της φωτιάς

όπως το αίμα της καρδιάς

και η ματιά η μεθυσμένη τα μεσάνυχτα

Κόκκινο σαν τον ουρανό 

στον πυρετό το δειλινό

σαν το φιλί πάνω απ’ τα χείλη τα μισάνοιχτα

Ασε με ουρανιο τόξο να σε πω

σημάδιο θείο που θα πεί

η βροχή πως τέλειωσε

Ασε με να σου φωνάξω σ’ αγαπώ

ο πάγος γύρω απ’την καρδιά μου πάει έλιωσε

Ασε με ουράνιο τόξο να σε πω

Ασε με να σε λέω θαλασσί

σαν μια θάλασσα αγκαλιές

ενα ποτάμι αφορμές 

για να σου δείξω την αγάπη που ξεχύνεται

σαν μια αόρατη πηγή που ανασταίνει όλη την γή

σαν το κορμί που στο κορμί με πάθος χύνεται

Ασε με ουρανιο τόξο να σε πω

σημάδιο θείο που θα πεί

η βροχή πως τέλειωσε

Ασε με να σου φωνάξω σ’ αγαπώ

ο πάγος γύρω απ’την καρδιά μου πάει έλιωσε

Ασε με ουράνιο τόξο να σε πω

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΜΕΡΑ ! 

Σύννεφα...

Τις τελευταίες μέρες ο καιρός τρελάθηκε και κάνει τα δικά του πάλι.

Θυμίζει οτιδήποτε άλλο εκτός από Άνοιξη..

Το μόνο σίγουρο είναι ότι προσφέρει μοναδικό θέαμα 

το οποίο αντικρίζω και εγώ ανοίγοντας το παράθυρο του δωματίου μου.

Ο ήλιος κρύβεται, σύννεφα παντού, που τα χαζεύω και προσπαθώ να φτιάξω σχήματα.. 

όπως τότε που ήμουνα μικρή .. :)

Κάποιες φορές ο ουρανός είναι μουντός, μα η θέα του το ίδιο μαγευτική.. 

Μου ρθε στο μυαλό ένα αγαπημένο τραγούδι των ΝΑΜΑ 

με το οποίο συνόδευσα τις φωτογραφίες μου. 

Της νύχτας κυλάνε οι ώρες

τον ύπνο μου διώχνει η βροχή, 

φοβάμαι μην σ’ άρπαξαν μπόρες

κι απόμεινα εγώ μοναχή

φοβάμαι μην σ’ άρπαξαν μπόρες

κι απόμεινα εγώ μοναχή

Να διώξω τα σύννεφα θα γίνω αγέρι

να φέγγω στο δρόμο σου

θα γίνω αστέρι

κι αν πάλι τ’ απόβραδο

καημό θα μου φέρει

θα μείνω στο δρόμο σου

να γίνω φωτιά

Να διώξω τα σύννεφα

θα γίνω αγέρι

να φέγγω στο δρόμο σου

θα γίνω αστέρι

κι αν πάλι τ’ απόβραδο

καημό θα μου φέρει

θα μείνω στο δρόμο σου

να γίνω φωτιά

Την πόρτα χτυπάει αγέρας

το σπίτι βαραίνει σιωπή

γυρεύω το φέγγος της μέρας

ζητώ τη δική σου φωνή

γυρεύω το φέγγος της μέρας

ζητώ τη δική σου φωνή

Να διώξω τα σύννεφα

θα γίνω αγέρι

να φέγγω στο δρόμο σου

θα γίνω αστέρι

κι αν πάλι τ’ απόβραδο

καημό θα μου φέρει

θα μείνω στο δρόμο σου

να γίνω φωτιά

Την πόρτα χτυπάει αγέρας

το σπίτι βαραίνει σιωπή

γυρεύω το φέγγος της μέρας

ζητώ τη δική σου φωνή

γυρεύω το φέγγος της μέρας

ζητώ τη δική σου φωνή

Να διώξω τα σύννεφα

θα γίνω αγέρι

να φέγγω στο δρόμο σου

θα γίνω αστέρι

κι αν πάλι τ’ απόβραδο

καημό θα μου φέρει

θα μείνω στο δρόμο σου

να γίνω φωτιά

Της νύχτας κυλάνε οι ώρες

τον ύπνο μου πήρε η βροχή

μη χάθηκες σ’ άγνωστες χώρες

μη σ’ έδεσαν ξένοι καημοί

μη χάθηκες σ’ άγνωστες χώρες

μη σ’ έδεσαν ξένοι καημοί

Να διώξω τα σύννεφα

θα γίνω αγέρι

να φέγγω στο δρόμο σου

θα γίνω αστέρι

κι αν πάλι τ’ απόβραδο

καημό θα μου φέρει

θα μείνω στο δρόμο σου

να γίνω φωτιά

Καλή σας μέρα 

Περίεργη μέρα...

Ξύπνησα από τις βροχούλες που χτυπούσαν  στο παράθυρο.. 

Κοίταξα την ώρα, νωρίς είναι ακόμα λέω, δεν έχω και τίποτα να κάνω.. 

Εγυρα το κεφάλι και πάλι να κοιμηθώ. 

Πέρασε μια ώρα περίπου.. Σηκώνομαι.. 

Ανοίγω το παράθυρο και βλέπω ήλιο..Χαμογέλασα. 

Όμορφη μέρα θα είναι λέω τελικά.. 

Στην μισή ώρα.. Σύννεφα, ανέμοι.. Μα τι γίνεται τελικα;

Λατρεύω χειμώνα, μ αρεσουν οι βροχές, τα χιόνια, 

μα μέρες που δεν είμαι καλα δεν τα θέλω.. 

Έλα πίσω ήλιε μου..

Φώτισε τον ουρανό και κάνε την μέρα μας πανέμορφη ! :)

Photomania #5

Έρωτας σαν βροχή... Απο το μυθιστόρημα της Λένας Μαντά..

Έρωτας σαν βροχή….Όχι σαν καταιγίδα…σαν βροχή…Να φεύγει και να έρχεται….Να δυναμώνει και να χαμηλώνει…..Να δροσίζει και να πνίγει……Ν`απορροφάται από τη γη,να χάνεται…

Πως έζησα έτσι;Γιατί δέχτηκα κάτι μισό για μένα;Γιατί προσπάθησα να κρατήσω στις χούφτες μου κάτι,που ήξερα οτι θα μου δώσει μόνο μια ψευδαίσθηση δροσιάς και μετά θα μ`αφήσει πιο διψασμένη από πριν,με τα χείλη ξερά και την καρδιά στεγνή;

Πως μπόρεσα να δεχτώ να συμπληρώνω τη βροχή με τα δάκρυα μου,για κάτι που γνώριζα οτι ήταν μάταιο;