Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μαγεία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μαγεία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

21.10.14

Του φεγγαριού..


Χθες βράδυ, καθισμένη στην βεράντα του σπιτιού χαλαρώνοντας, 
έριξα το βλέμμα μου στο φεγγάρι..
Καιρό είχα να το δω τόσο όμορφο. Ναι... 
Μικρότερη έπαιρνα τα κυάλια του μπαμπά και κοιτάζοντας το για ώρα 
προσπαθούσα να ανακαλύψω αυτό το μυστήριο φαινόμενο. 
Τι να συμβαίνει άραγε εκει πάνω? Τι να υπάρχει ? 
Βλέποντας το, σου δημιουργείται μια απίστευτη μαγεία και ηρεμία.
Γι αυτό και η πανσέληνος θεωρείται κάτι το φανταστικό.

Θυμήθηκα το αγαπημένο μου τραγουδάκι των παιδικών χρόνων..
''Φεγγαράκι μου λαμπρό..φέγγε μου να περπατώ...''
Μετά θυμήθηκα και αλλο...και αλλο και αλλο... 
Και με την πάροδο του χρόνου... πολλοί εμπνεύστηκαν
 και γράφτηκαν πολλά και μοναδικά τραγούδια για το φεγγάρι..

Ξεκινήσέ λοιπόν κάπως έτσι...


''Φεγγαράκι μου λαμπρό
φέγγε μου να περπατώ
να πηγαίνω στο σχολειό,
να μαθαίνω γράμματα,
γράμματα, σπουδάγματα,
του Θεού τα πράγματα.''

Και στην πορεία... συνέχισε έτσι...


''Χάρτινο το φεγγαράκι,
ψεύτικη ακρογιαλιά.... 
....αν με πίστευες λιγάκι 
θα 'σαν όλα αληθινά....''

και έτσι....



''Θα πιω απόψε το φεγγάρι
και θα μεθύσω και θα πω
αφού πονάς για κάποιον άλλο
ρίξε μαχαίρι να κοπώ''

και έτσι....


''Αχ φεγγάρι, αχ φεγγάρι
κάνε μου αυτή τη χάρη
Γίνε ψέμα, γίνε κέρμα
να χωράς στο χέρι που αγαπώ''

και έτσι...


''Φεγγάρι μου να ψάξεις να τον βρεις 
και να του πεις πως δε θ' αντέξω δε θα ζήσω
φεγγάρι μου στο δρόμο του να μπεις 
και να του δείξεις πώς να 'ρθει σε μένα πίσω''

και έτσι...


''Σβήσε το φεγγάρι, σβήσε μου τα μάτια, 
σβήσε μου τις λέξειςνα μη σε φωνάξω πίσω.
Σβήσε το φεγγάρι, σπάσ' το σε κομμάτια
να μη δω που φεύγεις, να μη σε ξαναγαπήσω.''

και έτσι...



''Κι έχει ένα φεγγάρι απόψε
που με κάνει κι αρρωσταίνω
Έχει ένα φεγγάρι απόψε
που μελαγχολώ
Έχει ένα φεγγάρι απόψε
σαν κι εμένα δακρυσμένο
Πες μου πως θα έρθεις πάλι
σε παρακαλώ''

και άλλα πολλά τα οποία δεν θα χωρέσει η σελίδα αν τα γράψω.. :)

21.6.13

Νεράιδες


Οι Νεράιδες είναι δαιμονικά, κατά κανόνα ωραία, αγαθά, ή, κατά τις περιστάσεις, βλαπτικά όντα της λαϊκής φαντασιας. 
Οι νεράιδες, που κλώθουν, υφαίνουν και τραγουδούν, έχουν ασυνήθεις δυνάμεις (γίνονται αόρατες, μεταμορφώνονται και μεταμορφώνουν), διευθύνουν την ανθρώπινη τύχη, την καθορίζουν μάλιστα με τις καλές ή κακές ευχές τους. Διάφορες θεωρίες προσφέρουν μία εξήγηση για την προέλευση των νεράιδων: είναι ξεπεσμένες θεές, πρωτόγονα πνεύματα της φύσης, πνεύματα των νεκρών, μυθικά πρόσωπα που προήλθαν από την ανάμνηση των αρχαίων τελετουργιών της μύησης.