Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα όνειρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα όνειρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

10.10.14

Μάθημα ζωής από ανθρώπους με αναπηρία !


Δεν είναι η πρώτη φορά που άνθρωποι με αναπηρία δίνουν μαθήματα ζωής σε όλους εμάς τους "κανονικούς". Μια έκθεση με γυμνές φωτογραφίες από την καθημερινότητά τους συγκλονίζει. 

Ο 39 χρονος Όλιβερ Φερμαριέλο από τη Ρώμη αποφάσισε να φωτογραφίζει ανθρώπους με αναπηρία στις πιο προσωπικές στιγμές τους. Ονόμασε τη σειρά με τα γυμνά πορτρέτα "Je t'aime, moi aussi" (Σ’ αγαπώ, κι εγώ) μέσα από την οποία προσπαθεί να εξερευνήσει τη σεξουαλική προσωπικότητα των ανθρώπων με αναπηρία.

Ο φωτογράφος άφησε τα μοντέλα του ελεύθερα να εκφραστούν. 
Τους φωτογράφισε μέσα στα σπίτια τους στις πιο προσωπικές στιγμές τους: με τους συντρόφους τους, την ώρα που ντύνονται, την ώρα που κάνουν μπάνιο ή βουρτσίζουν τα δόντια τους.

Ο 30χρονος Μάρκο είναι φωτογράφος κι έχασε το δεξί του πόδι το 2012 στη Βοσνία. Γνώρισε τη σύντροφό του σε νοσοκομείο του Μιλάνου όπου νοσηλευόταν κι εκείνη έκανε την πρακτική της σαν νοσοκόμα
Ο 30χρονος Μάρκο είναι φωτογράφος κι έχασε το δεξί του πόδι το 2012 στη Βοσνία. 
Γνώρισε τη σύντροφό του σε νοσοκομείο του Μιλάνου όπου νοσηλευόταν κι εκείνη έκανε την πρακτική της σαν νοσοκόμα

Ο 51χρονος Ανδρέα πάσχει εκ γενετής από εγκεφαλική παράλυση. Πήρε μάστερ στη Φιλοσοφία και την Ιστορία από το πανεπιστήμιο της Μπολόνια
Ο 51χρονος Ανδρέα πάσχει εκ γενετής από εγκεφαλική παράλυση. 
Πήρε μάστερ στη Φιλοσοφία και την Ιστορία από το πανεπιστήμιο της Μπολόνια

Η 29χρονη Κιάρα είναι ηθοποιός και σκηνοθέτης. Πάσχει από ατελή οστεογένεση
Η 29χρονη Κιάρα είναι ηθοποιός και σκηνοθέτης. 
Πάσχει από ατελή οστεογένεση

Η Κιάρα στο σπίτι της στη Μόντενα, όπου μένει με τον σύντροφό της Φάμπιο
Η Κιάρα στο σπίτι της στη Μόντενα, όπου μένει με τον σύντροφό της Φάμπιο

Η 20χρονη Καρλότα έμεινε παραπληγική μετά από ατύχημα με μηχανή πριν από τρια χρόνια. Σπουδάζει ιατρική και παρά το τροχαίο έχει δίπλωμα και οδηγεί ένα σπορ αυτοκίνητο
Η 20χρονη Καρλότα έμεινε παραπληγική μετά από ατύχημα με μηχανή πριν από τρια χρόνια. Σπουδάζει ιατρική και παρά το τροχαίο έχει δίπλωμα και οδηγεί ένα σπορ αυτοκίνητο

Ο 31χρονος Ταρεκ είναι παραπληγικός αλλά street artist
Ο 31χρονος Ταρεκ είναι παραπληγικός αλλά street artist

Ο 52χρονος Μαουρίτσιο πάσχει από ατελή οστεογένεση. Δουλεύει στην κεντρική τράπεζα της Ιταλίας ως ερευνητής για πλαστά χαρτονομίσματα
Ο 52χρονος Μαουρίτσιο πάσχει από ατελή οστεογένεση. 
Δουλεύει στην κεντρική τράπεζα της Ιταλίας ως ερευνητής για πλαστά χαρτονομίσματα

Ο Βίτο, 42 ετών, είναι παραπληγικός μετά από τροχαίο με τη μηχανή του
Ο Βίτο, 42 ετών, είναι παραπληγικός μετά από τροχαίο με τη μηχανή του

Ο Βίτο σε προσωπική στιγμή με τη σύντροφό του
Ο Βίτο σε προσωπική στιγμή με τη σύντροφό του

Πηγή: Daily Mail
Επιμέλεια: Μαίρη Καλουτσάκη

29.9.14

Περι ονείρων....



Τον τελευταίο καιρό έχω αρχίσει να τρομάζω με τα όνειρα μου.
Όνειρα περίεργα ή ακόμα και εφιάλτες που δεν μπορώ να δικαιολογήσω.. 
Όνειρα που με κάνουν να αναρωτιέμαι τι κρύβεται στο πίσω μέρος του μυαλού 
και ξεπροβάλλει την νύχτα.. 
Κάποτε ονειρευόμουν ταξίδια, ρούχα, έρωτες. Και μου άφηναν μια γλυκιά ανάμνηση στο μυαλό.
Τώρα έχουν αντικατασταθεί από φαντάσματα, θανάτους, αρρώστιες, νοσοκομεία..
Κάποιες στιγμές ομολογώ πως με ανησυχούν πολύ  και δεν ξέρω πως να το διαχειριστώ.
Ίσως τώρα αντιλαμβάνομαι γιατί κάποιες φορές ξυπνάω με ταχυπαλμίες..
Αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι η ζωή μας πλέον δεν είναι τόσο ήρεμη και χαρούμενη 
όσο ήταν κάποτε. 
Το άγχος και η ανησυχία μας έχουν καταβάλει και ίσως να είναι και η πιο κύρια αιτία . Δεν ξέρω..

Κάποιος έχει πει ότι.... 
είμαι σίγουρη όμως πως δεν θα εννοούσε αυτά που γράφω εγώ πιο πάνω...  

Αλήθεια έχετε δει κάποιο όνειρο που να μοιάζει τοσο αληθινό και να σας κάνει να τρομάξετε ?

23.6.14

Να σε χαζεύω ....


Πόσο θα' θελα τώρα να φεύγαμε μαζί..
Να πάρουμε το αυτοκίνητο και να εξαφανιστούμε..
Εσύ να οδηγείς κι εγώ να σε χαζεύω..
Να είσαι προσηλωμένος στο δρόμο και εγώ τεμπέλικα να μισοκλείνω τα μάτια 
και να σε σκανάρω από πάνω μέχρι κάτω..
Από το πρόσωπο..το προφίλ σου..τα χείλη σου..
Και από τα χείλη σου να γκρεμίζομαι στο στήθος σου..
Να γυρνάς και να με κοιτάς για δευτερόλεπτα..Και να αναρωτιέσαι τι σκέφτομαι..
Ποτέ δεν φανταζόμουν πόσο πολύτιμο είναι να μπορείς να παρατηρείς κάποιον..
Όχι να τον συναντάς ή να του μιλάς..Απλά να τον κοιτάζεις… με την άνεση σου.. 
Να αφεθείς στην εικόνα του και να μπορείς να αφιερώσεις ώρες να τον χαζεύεις.. 
Να δεις όλες εκείνες τις μικρές λεπτομέρειες σε κάθε χιλιοστό που υπάρχει επάνω του..
Αυτό θέλω..Αυτή τη θέα..Μπορώ; Μπορούν να σε χαρούν τα μάτια μου για ώρες;
Δεν θα κάνω τίποτα..Δεν θα σε αγγίζω..Δε θα σου μιλώ..Μόνο θα κοιτάω..
Να φυλακίσω κάθε λεπτομέρεια σου στο μυαλό μου..Αυτή τη θέα θέλω...
Και θέλω να έχει και μουσική.. από εκείνες που σε κάνουν να κλαις..
Και θέλω να έχει και άρωμα.. το δικό σου άρωμα..
Και μετά μπορώ να κλείσω τα μάτια μου.. Χωρίς καμία έγνοια..
Γιατί θα σ΄ έχω πλάι μου..
Και θα έχω μάθει όλες εκείνες τις απαντήσεις που θέλω να μάθω..
Και δεν θα πονάω.. Ούτε θα φοβάμαι.. Γιατί θα σ' έχω πλάι μου...
Αναρωτιέμαι μέχρι που φτάνουν οι αντοχές.. 
Αυτή τη θέα όμως θέλω να τη δω...

Μαρία Στυλου - Να σε χαζεύω 

6.6.14

Καλημέρα!


Goodmorning People !!!


Όοοοοοχι δεν ξύπνησα νωρίς σήμερα! ( Νικόλα για σένα ειναι αυτό) Χαχα.
Κατ ακρίβεια είναι 5.30 η ώρα και εγώ τώρα ετοιμάζομαι για υπνο.. 
Οπότε έβαλα την ανάρτηση να μπει αυτόματα λίγο αργότερα!


Ευχομαι σε όλους μια πανέμορφη μέρα γεμάτη χαμόγελο και χαρά 
και να περάσετε μια υπέροχη Παρασκευή.
Ακολουθεί τριήμερο και σίγουρα πολλοί απο εσάς έχετε προγραμματίσει κατι για αυτες τις μέρες 
παρ όλο που ο αγαπητός καιρός κάνει τα δικά του πάλι.


Φιλάκια


5.5.14

Το κλειδί ... Κάτι δικό μου #2



Πάρε το κλειδι..
Είναι εκεί και σε φωνάζει
ακούμπησε το, μην φοβάσαι..
Πλησίασε, και κοίτα το με προσοχή
Κοίτα..Πόσο ωραίο είναι.
Μην  σε φοβίζει η σκουριά του
ο χρόνος του έχει δώσει αξία.
Παρ το, μην φοβάσαι..
Σκέψου...
πόσες πόρτες μπορείς να ανοίξεις
Πα ρτο, μην φοβάσαι..
το κλειδί των ονείρων σου,
το κλειδί της καρδιάς,
το κλειδί της ζωής σου..
Άνοιξε την πόρτα που έχεις μπροστά σου..
και μπες μέσα..
Κοίταξε γύρω σου και εξερεύνησε.
Μην φοβάσαι..
Ίσως κάτι όμορφο σε περιμένει.



post signature

3.4.14

Βρες....





Βρές χρόνο για όνειρα
αυτά θα τραβήξουν το όχημά σου ως τ' αστέρια.
Βρές χρόνο ν'αγαπάς
και ν'αγαπιέσαι
αυτό είναι 
το προνόμιο των Θεών.
Βρές χρόνο να κοιτάς 
ολογυρά σου,
είναι πολύ σύντομη η μέρα
για να'σαι εγωιστής.
Βρές χρόνο να γελάς 
αυτό είναι η μουσική της ψυχής.



Γ. Ρίτσος



post signature

25.3.14

Μη σταματας....


Μη σταματας να αγωνιζεσαι. 


Μη σταματας να ευχεσαι. 


Μη σταματας να αγαπας. 


Μη σταματας να ερωτευεσαι. 


Μη σταματας να ελπιζεις. 


Μη σταματας να ονειρευεσαι 


Μη σταματας να ΖΕΙΣ! 





22.2.14

Η θέα απ το παράθυρο..




Θυμάμαι κάποια χρόνια πριν, 20 χρόνια για την ακριβεια, οταν είχαμε μετακομίσει σ αυτήν εδώ την γειτονιά.. Μικρό παιδάκι τοτε,γύρω στα 11.. 
Όταν είχαμε έρθει για πρώτη φορά, μου έκανε εντύπωση που το πόσο ήσυχη και ήρεμη περιοχή ήτανε. Γύρω γύρω υπήρχαν μερικά σπίτια μόνο. 
Δίπλα μας άλλες 2 πολυκατοικίες στην πορεία για την ολοκλήρωση τους. 

Θυμάμαι..ένα σωρό ανθρώπους να δουλεύουν μέρα νύχτα μα και εκείνον τον πελώριο γερανό που με τόσο θαυμασμό κοίταζα και αναρωτιόμουνα ποιος τολμούσε να βγει τοοοσο ψηλά . Ο μπαμπάς έλεγε, αυτή είναι η δουλειά τους. 
Μου άρεσε να εξερευνώ τα κατατόπια και περίμενα να τελειώσουν την δουλεία τους για να πάω να παίξω χωρίς να με δούνε και θυμώσουν..... 
Τις υπόλοιπες ώρες χάζευα την θέα από το παράθυρο...

Απέναντι από μας, έμενε ο Κ.Οδυσσέας..Ένας γλυκός ηλικιωμένος κυριούλης που με τόση χαρά μας προσκαλούσε στο σπίτι του για κέρασμα. Ήθελε παρεουλα ο καημένος. 
Θυμάμαι μας έλεγε ιστορίες, δικές του ιστορίες... 
Μα πιο έντονα θυμάμαι.. Εκεί έξω στην αυλή υπήρχε μια πελώρια λεμονιά, ναι, την κοίταζα με τόση απορία, δεν είχα ξαναδεί τόσο μεγάλη ... 
Πόσες φορές είχα να πάει να κόψω κρυφά λεμονάκια για την μαμά (χεχε). 





Χτές, ανοίγοντας το παράθυρο στο δωμάτιο μου ,είδα απέναντι την λεμονιά και χάθηκα στην θέα της , 20 χρόνια μετά παραμένει το ίδιο εντυπωσιακή.. 
Πόσες σκέψεις μου ήρθαν στο μυαλό. 
Αυτή η ήσυχη περιοχή έχει αλλάξει πια, 
πολλά πολλά σπίτια, πολυκατοικίες, μαγαζιά,εστιατόρια... 
Πόσα θα αλλάξουν ακόμα αραγε ... 
Οι αναμνήσεις δεν αλλάζουν όμως. Είναι χαραγμένες μέσα βαθιά... 
Εδώ μεγάλωσα, εδώ έκανα φίλους, εδώ ερωτεύτηκα, εδώ πληγώθηκα, εδώ έκανα όνειρα...




4.2.14

Τα τρία δέντρα ...





Ήταν μια φορά σ΄ένα δάσος τρία δέντρα. Το καθένα από αυτά είχε για τον εαυτό του έναν οραματισμό...

Το πρώτο επιθυμούσε να αξιωθεί να γίνει κάποια στιγμή ένα πολύτιμο μπαούλο ξυλόγλυπτο, όμορφα σκαλισμένο, που μέσα του θα φυλάσσεται ένας πολύτιμος θησαυρός.

Το δεύτερο δέντρο ήθελε να αξιωνόταν να γίνει στα χέρια ενός καλού ναυπηγού ένα μεγάλο καράβι και όμορφο που θα μετέφερε βασιλιάδες και επίσημα πρόσωπα, που θα έκανε ταξίδια υψηλών προσώπων.

Το τρίτο δέντρο έλεγε ότι το μόνο που θα ήθελε ήταν να γίνει το πιο ψηλό και πιο δυνατό δέντρο του δάσους, έτσι ώστε οι άνθρωποι, που θα βλέπουν το ύψος του στην κορυφή του λόφου, να σκέπτονται τον ουρανό και τον Θεό.


14.8.13

Στιχάκια #2



Προσοχη στους φοβους...
Τους αρεσουν να κλεβουν ονειρα... 





Οι "μάσκες" που φοράμε οι περισσότεροι σήμερα... 
έχουν αναγκάσει τους αληθινούς ανθρώπους... 
να μην έχουν εμπιστοσύνη σε κανένα...!!!
Με αποτέλεσμα να πληγώνουν άδικα άτομα που
 ίσως αξίζουν πραγματικά... 




Εάν έχεις γόμα, διέγραψε το παρελθόν...
Αν έχεις μολύβι, γράψε το παρόν...
Αν είσαι έξυπνος/η δημιούργησε το μέλλον!






Το όνειρο του σήμερα είναι η πραγματικότητα του αύριο.
Κι όμως, έχουμε ξεχάσει να ονειρευόμαστε 


Το μέλλον ανήκει σε
αυτούς που πιστεύουν στην ομορφιά των ονείρων τους.




Ο καλύτερος τρόπος να βασανίζεις τους εχθρούς σου είναι να έχεις πάντα καλή διάθεση..





Χωρίς σεβασμό η αγάπη χάνεται.. 
χωρίς φροντίδα η αγάπη βαριέται.. 
χωρίς ειλικρίνεια η αγάπη είναι δυστυχισμένη.. 
& χωρίς εμπιστοσύνη η αγάπη δεν υπάρχει 




Η διαφορά αγάπης και έρωτα είναι ότι...
Όταν ερωτεύεσαι την θες για σένα και να είναι καλά δίπλα σου...
Όταν αγαπάς κάποια θέλεις να είναι καλά ακόμα και μακρυά σου!!!


26.7.13

Το νόημα της ζωής σε 5 φράσεις




Φιλόσοφος της ζωής, μια ξεχωριστή γυναίκα που έχει γυρίσει όλο τον κόσμο, η Bronnie Ware
Μέσα από τις συζητήσεις της με ηλικιωμένους σε οίκους ευγηρίας μας λέει για ποια πράγματα κυρίως μετάνιωσαν αυτοί οι άνθρωποι ένα βήμα πριν το θάνατο.
H Bronnie Ware είχε μια δίψα για τη ζωή από τη στιγμή που γεννήθηκε. Σαν παιδί, ήταν το μαύρο πρόβατο της οικογένειας καθώς είχε αποκτήσει μια διαφορετική αντίληψη για τη ζωή.

Η επαγγελματική της ζωή ανάστατη, νομαδική, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης. Από καλλιεργητής λαχανικών στη Μέση Ανατολή, μπαργούμαν σε τροπικά νησιά…διευθύντρια τράπεζας.
Η Bronnie δεν φοβήθηκε ποτέ τις αλλαγές, βρήκε το δρόμο της αυτόν της φιλοσοφίας όπου κάθε άνθρωπος εάν κάνει ευχάριστα πράγματα τότε βρίσκει την πραγματική γαλήνη μέσα του, όπως λέει η ίδια.
Παραμένει ευγενής χωρίς να χάνει την πίστη της προς τον συνάνθρωπο μοιράζοντας τις εμπειρίες της μαζί μας.

Για αρκετά χρόνια εργάστηκε σε οίκους ευγηρίας. Ήταν ο τελευταίος σταθμός των ανθρώπων λίγο πριν το θάνατο. Όπως λέει μοιραζόταν πολλά μαζί τους τις τελευταίες εβδομάδες της ζωής τους.

Η Bronnie θεωρεί ότι οι άνθρωποι ωριμάζουν όταν έρχονται αντιμέτωποι με το θάνατο. Αρνητικά συναισθήματα κυριεύουν το περισσότερο κόσμο φόβος, θυμός, τύψεις ωστόσο κάθε άνθρωπος προσπαθεί να βρει τη γαλήνη λίγο πριν φύγει από τη ζωή.







Συνομιλώντας μαζί τους πέντε είναι τα κύρια πράγματα για τα οποία λειπόντουσαν και μας τα παρουσιάζει.


1. Μακάρι να είχα το θάρρος να ζήσω τη ζωή μου όπως ήθελα και όχι όπως μου επέβαλαν
Αυτό το λένε οι περισσότεροι άνθρωποι όταν συνειδητοποιούν ότι η ζωή τους έχει σχεδόν τελειώσει και κοιτούν στο παρελθόν είναι εύκολο να δουν πόσα όνειρα έμειναν ανεκπλήρωτα Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν εκπλήρωσαν ούτε τα μισά από όσο είχαν ονειρευτεί.
Είναι πολύ σημαντικό λοιπόν να προσπαθήσετε να εκπληρώσετε μερικά από τα όνειρά σας στην πορεία. Από τη στιγμή που αρρωστήσεις είναι πολύ αργά. Η υγεία φέρνει μια ελευθερία που πολύ λίγοι συνειδητοποιούν, έως ότου έρθει ο καιρός και δεν την χάνουν.

2. Μακάρι να μην εργαζόμουν τόσο σκληρά
Αυτό το λένε κυρίως άνδρες ασθενείς. Είναι όλοι αυτοί που δεν πρόλαβαν να χαρούν τα παιδιά τους, δεν κατάφεραν να τα πάρουν μια αγκαλιά, να τα μεγαλώσουν, να χαρούν την εφηβεία τους. Είναι όλοι αυτοί που δεν έψαξαν αγάπη από το σύντροφό τους.
Η Bronnie από την πλευρά της μας συμβουλεύει να απλοποιήσουμε τον τρόπο ζωής μας κάνοντας συνειδητές επιλογές στην πορεία. Δημιουργώντας περισσότερο χώρο στη ζωή σας, γίνεστε πιο ευτυχισμένοι και πιο ανοικτοί σε νέες ευκαιρίες.

3. Μακάρι να είχα το θάρρος να εκφράσω τα συναισθήματά μου
Πολλοί άνθρωποι δεν εκφράζουν τα συναισθήματά τους, προκειμένου να διατηρήσουν ισορροπίες με τους άλλους. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να είμαστε μέτριοι ως οντότητες. Υπάρχουν πολλές ασθένειες που σχετίζονται με την πικρία και τη δυσαρέσκεια.
Δεν μπορούμε να ελέγξουμε τις αντιδράσεις των άλλων. Ωστόσο όταν αλλάζετε τον τρόπο επικοινωνίας μιλώντας ειλικρινά, θα θέσετε τις σχέσεις σε ένα εντελώς νέο και υγιές επίπεδο.

4. Μακάρι να είχα διατηρήσει επαφή με τους φίλους μου
Συχνά δεν συνειδητοποιούμε τα πραγματικά οφέλη της φιλίας. Ο πολυάσχολος τρόπος ζωής φθείρει τη φιλία. Αυτό όμως που μένει στο τέλος είναι αυτό γι’ αυτό διαφυλάξετε την ως κόρη οφθαλμού.

5. Μακάρι να είχα αφήσει τον εαυτό μου να είναι πιο ευτυχισμένος
Πολλοί δεν είχαν αντιληφθεί μέχρι το τέλος της ζωής τους ότι η ευτυχία είναι μια επιλογή. Είχαν μείνει κολλημένοι σε παλιά πρότυπα και συνήθειες. Ο φόβος της αλλαγής τους έκανε να προσποιούνται ακόμα και στον ίδιο τους το εαυτό.



13.7.13

Παρασκευή βράδυ.. Νοσταλγώ...




                                                       
Νοσταλγώ ....
Τις στιγμές που ήμουν παιδί και έτρεχα ανέμελα απο δω και απο κει ..
Τότε που δεν είχα τίποτε άσχημα να σκεφτώ, τίποτα να με ανησυχεί.
Νοσταλγώ...
Τις διακοπές που περνούσα στο χωριό παρέα με τους φίλους μου..
Στιγμές αξέχαστες, λες και δεν υπήρχε άλλη εποχή.
Νοσταλγώ...
Τις ώρες που περίμενα καρφωμένη στο παράθυρο μπας και δω αυτόν που είχα ερωτευτεί.
Νοσταλγω...
Να καθίσω μπροστά στην τηλεόραση και να παρακολουθήσω για ώρες τα αγαπημένα μου προγράμματα.
Νοσταλγώ..
Τις στιγμές που έπιανα τον εαυτό μου να ονειρεύεται παρέα με αγαπημένα τραγούδια.. 
Νοσταλγώ...
Τις βραδυνές βόλτες στην θάλασσα.. Που την χάζευα και χανόμουν στην θέα της. Που ήταν η παρηγόρια της μοναξιάς μου... 
Νοσταλγώ..
Να βγω μια βόλτα χωρίς να με νοιαζει τι ώρα θα επιστρέψω σπίτι. Χωρίς να υπάρχει κάπιος να με περιμένει.. 
Νοσταλγώ...
Να κοιμηθώ και να ξυπνήσω ότι ώρα θέλω ξέροντας πως έχω μια μέρα αφιερωμένη σε μένα και μόνο.Να κάνω αυτά που η ψυχή μου επιθυμεί.
Νοσταλγώ...
Να πάω στα μαγαζιά και να αγοράσω ότι γουστάρω.. Να νιώσω ξανά ωραία και γοητευτική.
Νοσταλγώ..
Να βάλω τα καλά μου και να περάσω όμορφα με παρέα.  
Νοσταλγώ.. 
Να πάω ταξιδάκι. Κάπου μακριά. Φτάνει να ξεφύγω από τον εφιάλτη της ρουτίνας
Νοσταλγώ.. 
Την στιγμή που θα ξυπνήσω και θα πω.. ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ!
Νοσταλγώ... 

ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ !!!



    

~MaRia~


4.7.13

Paulo Coehlo *Αποφθέγματα*



  • Οι άνθρωποι περισσότερο ονειρεύονται ότι επιστρέφουν παρά ότι φεύγουν.
  • Ένα παιδί μπορεί να διδάξει σε έναν ενήλικο τρία πράγματα: να είναι ευτυχισμένος χωρίς ιδιαίτερο λόγο, να είναι πάντα απασχολημένος με κάτι και να ξέρει να απαιτεί με όλη του τη δύναμη αυτό που θέλει.
  • Ο Θεός κρίνει το δέντρο από τους καρπούς, όχι από τις ρίζες
  • Ο άνθρωπος βελτιώνεται καθώς ακολουθεί το δρόμο του. Αν περιμένει να βελτιωθεί προτού πάρει μια απόφαση, δεν θα προχωρήσει ποτέ.
  • Κάθε ευλογία που παραμελείται, γίνεται κατάρα.
  • Η ευτυχία είναι κάτι το οποίο όταν διαιρείται, πολλαπλασιάζεται.
  • Να είσαι γενναίος. Ρισκάρισε. Δεν υπάρχει υποκατάστατο για την εμπειρία.
  • Ο δρόμος του προσκυνήματος είναι ο δρόμος των κοινών ανθρώπων.
  • Πνίγεσαι όχι αν πέσεις στο ποτάμι, αλλά αν παραμείνεις βυθισμένος σ’ αυτό.
  • Η επιθυμία δεν είναι αυτό που βλέπεις, αλλά αυτό που φαντάζεσαι.
  • Αυτός που έχει τη συνήθεια να ταξιδεύει, ξέρει να φτάνει πάντα τη στιγμή που πρέπει να φύγει.
  • Όταν προσπαθούμε να γίνουμε καλύτεροι απ΄ ό,τι είμαστε, τα πάντα γύρω μας γίνονται επίσης καλύτερα
  • Μπορείς να τυφλωθείς, αν βλέπεις όλες τις μέρες ίδιες. Κάθε μέρα είναι διαφορετική, κάθε μέρα φέρνει ένα δικό της θαύμα. Το ζήτημα είναι να δώσεις προσοχή στο θαύμα.
  • Ο αληθινός άνθρωπος φέρεται σαν παιδί. Έχει ανάγκη να παίζει, να είναι ανάγωγος, να λέει ανοησίες, να κάνει απρεπείς και ανώριμες ερωτήσεις.