Για τον Παντελή μας....

Πραγματικά δεν ξέρω πως να αρχίσω αυτή την ανάρτηση.
Με πόνο ψυχής και ένα βάρος στην καρδιά παρακολουθώ την τελευταία πράξη αυτού του δράματος.

Δύο μέρες τώρα προσπαθώ να αποδεχτώ πως ένας πολύ αγαπημένος (μου) νέος επιτυχημένος καλλιτέχνης έχει φύγει από την ζωή τόσο άδικα και ξαφνικά όπως μπήκε στην ζωή μας.

18/02/16, παγώνω στην είδηση του θανάτου σου. Νόμιζα πως ήταν ένα από τα κρύα αστεία που είχαν κάνει κάποιοι άρρωστοι 3 χρόνια πριν.. Και όμως...  έφυγες ακριβώς με τον ίδιο τρόπο..
20/02/16, και σήμερα σου φόρεσαν τα καλά σου για να οδηγηθείς στην τελευταία  σου κατοικία Παντελή μου. Ακόμα προσπαθώ να συνειδητοποιήσω αυτό που έγινε. Ακόμα προσπαθώ να συνειδητοποιήσω ότι δεν είσαι πια σε αυτό τον κόσμο που τόσο σε αγάπησε μέσα από την μουσική σου. Ακόμα προσπαθώ να συνειδητοποιήσω ότι δεν θα μας κρατάς συντροφιά με τα τόσο απλά αλλά γεμάτα νόημα τραγούδια σου. Αχ ρε Παντελή..

Το πως και το γιατί δεν μπορεί κανείς να το απαντήσει...παρά μόνο εσυ!
Οι μεγάλοι πάντα φεύγουν με τον πιο άδικο τρόπο. Και εσύ ήσουν ένας απο αυτούς. Ένας άνθρωπος όμορφος, απλός και ταπεινός που συμπονούσε και βοηθούσε όσους είχαν ανάγκη. Ένας άνθρωπος που λάτρευε την οικογένεια, τους φίλους του αλλα και τους συναδέλφους που τον είχαν στηρίξει από τα πρώτα του βήματα.

Σε ζήλευαν Παντελή μου. Ζήλευαν το ταλέντο σου, την ψυχή σου, το ήθος και την απλότητα σου  ,την επικοινωνία και την αμεσότητα που είχες με τον κόσμο...μα πιο πολύ σε ζήλευαν για το πάθος και την αγάπη σου για την μουσική.

Ίσως γι αυτό και ο Θεός αποφάσισε να σε πάρει κοντά του.
Ίσως γι αυτό σε διάλεξε να γίνεις ένας απο τους αγγέλους του.
Κοίτα να του τραγουδάς... για τον πόνο της αγάπης, όπως πολύ καλά ξέρεις.

Καλό ταξίδι Παντελή, καλο ταξίδι Παντελή μας στην γειτονιά των αγγέλων, εκέι δεν θα σαι μόνος, θα βρεις αρκετούς ''μεγάλους'' και θα τραγουδάτε παρέα...
Να σαι σίγουρος πως το αστέρι σου θα λάμπει πάντα στις καρδιές όσων σε αγάπησαν. Και να σαι επίσης σίγουρος πως δεν θα ξεχαστείς ....

Εκείνο το πρωί, 

ξέχασε να φορέσει το Αλεξίσφαιρο γιλέκο , 

την ώρα που έφευγε από το μαγαζί..

Μια από τις πολλές Αλκοολικές Νύχτες...

Έμεινε για λίγο Στο Φανάρι,

Σκέφτηκε...Κακό σκυλί ψόφο δεν έχει...

αλλά..Παραμυθιάστηκε. 

Πάτησε δυνατά το γκάζι και φώναξε, Προκάλεσε με αν μπορείς στον Χάρο..

και αυτός τον άκουσε.

Πριν του παίξει το παιχνίδι, του σιγοψιθύρισε Σε παραδέχομαι.

Εισπνοή... Με εκπνοή δεν ήρθε ποτέ...

Πάμε στοίχημα θα ξαναρθείς, του φωνάξαμε όλοι...

Όσοι δεν τον ήξεραν, αναφώνησαν, Ποιος είναι αυτος..

Κάποιοι τρίτοι ισχυρίστηκαν πως τον είδαν σε κάποιον Οίκο Ανοχής.

Η Αθηνά..Τα πράσινα μάτια της θα τα φωτίζουν Ψεύτικα Φεγγάρια πια..

Και Τα Σχοινιά του, άδεια...

Δεύτερη φορά δεν έχει για τον Παντελή...

Όλοι εμείς, που τον θεωρούσαμε Δεδομένο, 

θα τον βλέπουμε να Πίνει απο κει ψηλά για μας..

πάνω σε ένα Ουράνιο τόξο που του λείπανε δυο χρώματα. 

Μαρία 

Μεγαλώνοντας με ''διαμάντια'' !

Χθες βράδυ παρακολουθώντας μετά από αρκετό καιρό τηλεόραση, έπεσε το μάτι μου σε μια συνέντευξη της κυρίας Βάσως, της γυναίκας του μεγάλου Στέλιου Καζαντζίδη.

Η συγκεκριμένη εκπομπή αρχικά είχε δείξει ένα βίντεο αφιέρωμα στον μεγάλο μας τραγουδιστή.. Η κύρια Βάσω κοιτούσε με προσοχή και δακρυσμένη..Χωρίς να το θέλω συγκινήθηκα απίστευτα και κατέληξα να κλαίω μαζί.

Βλέποντας το βίντεο, έπιασα τον εαυτό μου αυθόρμητα να σιγοτραγουδάει .

Ξέροντας κάθε στίχο απ έξω. Και σκέφτηκα, πως να μην γνωρίζω αυτά τα διαμάντια αφού μικρή ταξιδεύοντας με την οικογένεια  μόνο αυτά ακούγαμε στο αυτοκίνητο. Πόσους δίσκους είχε στο συρταράκι ο πατέρας μου... Και πόσους άλλους στο σπίτι. 

Διονυσίου, Ζαγοραίος, Μητροπανος, Βοσκόπουλος, Σακελλαρίου, Μαρινέλλα, Μαίρη Λίντα...και άλλοι πολλοί

Ο Στέλιος Καζαντζίδης για μένα είχε τα πιο πονεμένα τραγούδια, που κάθε στίχος σε ανατρίχιαζε .. Πόσο αληθινός αλλα και πόσο κύριος ήταν... Αυθόρμητος και παρορμητικός. Με μια φτωχή αλλά γεμάτη με δόξα ζωή. 

Δεν ήθελε την νύχτα, ήθελε μόνο να δουλεύει περιστασιακά και γιαυτό και πολύ νωρίς παράτησε τις πίστες και απογοήτευσε το κοινό του.   

Έρχονται χρόνια δύσκολα... έλεγε σε ένα τραγούδι του.. και πόσο προφητικό, πόσο μέσα είχε πέσει...

Σκέφτομαι..Πόσα διαμάντια μας έχουν αφήσει μεγάλοι τραγουδιστές που έχουν φύγει από την ζωή..Πόσα τραγούδια γεμάτα από βιώματα και προσωπικές εμπειρίες,πόσα τραγούδια με πόνο, χαρά,έρωτα.

Τι κρίμα να έχουν πάρει την θέση τους, παρατράγουδα, τραγούδια για γέλια και για κλάματα, τραγούδια χωρίς νόημα που το μόνο που σε κάνουν είναι να κουνάς το κορμί και να προκαλείς... 

Είμαι σίγουρη όμως ότι αυτα τα ''ιερά τέρατα'' της μουσικής δισκογραφίας κα τα διαμάντια τους θα μείνουν για πάντα χαραγμένα μέσα μας αλλά και θα διατηρηθούν στον χρόνο αφήνοντας πίσω τους αξέχαστες αναμνήσεις..

Θα μπορούσα να αναφέρω πάρα πολλά από τα αγαπημένα μου τραγούδια... Μόνο που δεν θα αρκούσε μια ανάρτηση..

Καλό Σαββατοκύριακο !!!! 

Δεν έκανα ταξίδια μακρινά...

Σήμερα θέλησα να σας καλημερίσω

με ένα αγαπημένο τραγούδι που μου έχει καρφωθεί στο μυαλό...

Χωρίς ιδιαίτερο λόγο..πιστεύω.

Καλη σας μέρα και καλή εβδομάδα...

....

Οι αναμνήσεις είναι σαν την θάλασσα,

και βρίσκονται καλά κρυμμένες 

στην ψυχή κάθε ανθρώπου.

Τις στιγμές που το επιζητούμε, το ποθούμε,

το έχουμε ανάγκη,

βουτάμε μέσα στον βυθό της και εκεί μέσα 

αναγνωρίζουμε χιλιάδες χρώματα,

που ποτέ ως τότε δεν είχαμε 

συνειδητοποιήσει πως βρίσκονται εκείε μέσα...

Μπαίνουμε σε ένα παράλληλο σύμπαν

που η καρδιά πλέον 

δεν αγγίζει, δεν πληγώνεται, δεν πονάει...

Μονάχα κρατά, ότι την ωθεί, στα μακρινά της ταξίδια....
-------

Δεν έκανα ταξίδια μακρινά

τα χρόνια μου είχαν ρίζες ήταν δέντρα

που τα 'ντυσε με φύλλα η καρδιά

και τ' άφησε ν' ανθίζουν μες την πέτρα

Δεν έκανα ταξίδια μακρινά

οι άνθρωποι που αγάπησα ήταν δάση

οι φίλοι μου φεγγάρια ήταν νησιά

που δίψασε η καρδιά μου να τα ψάξει

Το πιο μακρύ ταξίδι μου εσύ

η νύχτα εσύ το όνειρο της μέρας

μικρή πατρίδα σώμα μου κι αρχή

η γη μου εσύ ανάσα μου κι αέρας

Δεν έκανα ταξίδια μακρινά

ταξίδεψε η καρδιά κι αυτό μου φτάνει

σε όνειρα σ' αισθήματα υγρά

το μυστικό τον κόσμο ν' ανασάνει

Το πιο μακρύ ταξίδι μου εσύ

η νύχτα εσύ το όνειρο της μέρας

μικρή πατρίδα σώμα μου κι αρχή

η γη μου εσύ ανάσα μου κι αέρας...

... το πιο μακρυ ταξίδι μου εσυ...

Ένα μικρό αντίο...

Σε ένα μεγάλο καλλιτέχνη και άνθρωπο...

...Αντώνη Βαρδή...

Καλό δρόμο στον παράδεισο..

Από τότε που είχα ακούσει για την άσχημη κατάσταση της υγείας σου, 

κάθε μέρα περίμενα το κακό μαντάτο. 

Οι λίγες γνώσεις μου περί ιατρικής 

δεν μου άφηναν αμφιβολία πως δυστυχώς στο μέλλον δεν θα είσαι μαζί μας.

Είμαι σίγουρη

 πως οι αγγέλοι θα υποκλίνονται στο ταλέντο σου. 

Μπορεί να μην έτυχε να σε γνωρίσω απο κοντά 

αλλά τα τραγούδια και οι δημιουργίες σου ηταν αρκετά 

για να καταλάβω την ομορφιά της ψυχής σου.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα που σε σκεπάζει...

Σε αποχαιρετώ με το αγαπημένο μου δικό σου τραγούδι...

Δε θα με ξεχάσεις,

θα ΄μαι σκιά μες στον καθρέφτη, με τα σύνεργα του κλέφτη,

ένα γέλιο να σου κλέψω αν γελάσεις,

δε θα με ξεχάσεις

Δε θα με ξεχάσεις,

θα ΄μαι σιωπή και αϋπνία, η κρυφή σου αγωνία,

ο καπνός απ΄το τσιγάρο που θ΄ανάψεις,

δε θα με ξεχάσεις,δε θα με ξεχάσεις

Δε θα με ξεχασεις,

θα ΄μαι το τέλος σ΄ένα έργο που θα χάσεις,

δε θα με ξεχάσεις

σε ανεξέλεγκτες κρυφές σου καταστάσεις

δε θα με ξεχάσεις,δε θα με ξεχάσεις

Δε θα με ξεχάσεις,

θα ΄μαι στη νύχτα μια σειρήνα και τα όνειρα εκέινα

που θα τρέχεις βιαστικά να προσπεράσεις,

δε θα με ξεχάσεις,δε θα με ξεχάσεις

Δε θα με ξεχάσεις θα ΄μαι βροχούλα σ΄ένα τζάμι, ένα δάκρυ, ένα ποτάμι

μια ρυτίδα στη μορφή σου πριν γεράσεις,

δε θα με ξεχάσεις, δε θα με ξεχάσεις

Δε θα με ξεχάσεις θα ΄μαι το τέλος σ΄ένα έργο που θα χάσεις

Δε θα με ξεχάσεις

σε ανεξέλεγκτες κρυφές σου καταστάσεις,

δε θα με ξεχάσεις, δε θα με ξεχάσεις .....

... Το σίγουρο είναι ...

... πως εσύ δεν θα ξεχαστείς... 

Μουσικό Βραβειάκι!

Μουσική καλήμερα σας εχω σημερα.. 

Τι καλημέρα θα μου πείτε... μεσημέρι ειναι.. 

Ε ναι αλλα εγω μιας και ειμαι νυχτοπούλι και κοιμάμαι ξημερώματα, τετοιες ωρες σας καλημεριζω 

Σήμερα λοιπον, που ο καιρός ειναι κάπως..... χάλια να τον πω, μελαγχολικό να τον πω, 

έλαβα ενα μουσικό βραβειακι απο 2 γλυκύτατες blogoφιλες. 

Την Κική (ΕΚΦΡΑΣΟΥ) και την Ωραιοζήλη (ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ) ! 

Σας ευχαριστώ πολύ κορίτσια μου! 

Το βραβειακι αυτο έχει 2 (μονο) όρους:

1. Επιλέγεις 5 αγαπημένα σου τραγούδια.

2. Δίνεις το βραβείο σε 10 διαφορετικά blogs.

Οπότε, μιας και η Κικιτσα μας τίμησε την μέρα με διάφορα τραγουδακια περι βροχής , εγω θα κάνω το αντίθετο και θα τιμήσω την χαρα και την ζωντάνια μπας και αποφασισει ο κύριος ήλιος να βγει απο εκει που κρύβεται.

Άρα, ανεβάστηκα τραγούδια εχει το μενου και πάμε να δούμε τι διάλεξε το Jukebox μου.
Η σειρά είναι τυχαία :)

Παντελής Παντελίδης - Γίνεται 

Χρήστος Χολίδης - Σ΄αγαπώ

Έχω γιορτή - Πάνος Καλλίδης

Giorgos Tsalikis & TUS - Τα σπάμε μια χαρά

 'Οχι δεν τρελάθηκα - Κυριάκος Κυανός 

Τώρα εγώ πρέπει να το δώσω σε δέκα blogs ε...

Οκ, αν και οι πιο πολλοι το έχουν πάρει αν το πάρουν και διπλα δεν πιστεύω να πειράζει.

Οπότε το προσφέρω στα πιο κάτω αγαπημενα

• http://florewritesabout.blogspot.gr/ Ανθή
• http://mamadesekrisi.blogspot.com/ Δέσποινα
• http://hengeo.blogspot.com/ Γιώργος 
• http://oiasimes.blogspot.com/ Αννα & Φωτεινή
• http://glykia-zoi.blogspot.com/ Μαρια-Ελενα
• http://on-the-up-and-up.blogspot.com/ Lysippe
• http://mononai.blogspot.com/ Αριάδνη
• http://memiakoupacafe.blogspot.com/ Σόφη
• http://iioannasworld.blogspot.com/ Ιωάννα
• http://womensstuff83.blogspot.com/ Νατάσα

    Εννοείται πως δεν είναι κανεις υποχρεωμένος να αποδεχτεί το βραβείο αυτό αν δεν θέλει. 

Καλη σας μέρα! 

27 Απριλίου 2008 .. Σαν σήμερα έφυγε...

Ο Κύπριος μουσικοσυνθέτης Μάριος Τόκας μετά από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο. 

Ενας μοναδικος καλλιτεχνης με ηθος και αξιες.. 

Ο Μάριος Τόκας (1954-2008) γεννήθηκε στις 8 Ιουνίου του 1954 στη Λεμεσό της Κύπρου όπου και έζησε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια. Βίωσε όλη την αγριότητα του Αττίλα καθώς η τουρκική εισβολή του 1974 τον βρήκε να υπηρετεί τη στρατιωτική του θητεία. 

Όπως ο ίδιος συνήθιζε να λέει η περίοδος εκείνη τον σημάδεψε βαθιά και έγινε πηγή έμπνευσης για κάποια από τα έργα του.

Μάλιστα βραβεύτηκε από τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Γλαύκο Κληρίδη (2001) με το «μετάλλιο εξαίρετης προσφοράς στην πατρίδα» που αποτελεί την ύψιστη τιμή της κυπριακής πολιτείας.

Έχει συνεργάστει άψογα με τα μεγαλύτερα ονόματα της Ελληνικής Δισκογραφίας.

Τι να πρωτοθυμηθω από τις επιτυχίες που έχει αφησει πισω του: 

• Σ'αναζητώ στη Σαλονίκη, 
• Θάλασσες, 
• Τα λαδάδικα, 
• Μια στάση εδώ, 
• Το σημάδι, 
• Εξαρτάται, 
• Αννούλα του χιονιά, 
• Δίδυμα Φεγγάρια, 
•  Επιστροφές-καταστροφές, 
• Το ζεϊμπέκικο του αρχάγγελου

Τα τραγούδια του ερμήνευσαν μεταξύ άλλων οι τραγουδιστές: 

Δημήτρης Μητροπάνος, Γιάννης Πάριος, Γιώργος Νταλάρας, Μανώλης Μητσιάς, Πασχάλης Τερζής, Γλυκερία, Χάρις Αλεξίου, Δήμητρα Γαλάνη, Αντώνης Καλογιάννης, Τόλης Βοσκόπουλος, Μαρινέλλα.

Η Δική μου η Πατρίδα

Λένε πως ο άνθρωπος πρέπει την πατρίδα ν’ αγαπά

λένε πως ο άνθρωπος πρέπει την πατρίδα ν’ αγαπά

έτσι λέει κι ο πατέρας μου συχνά

έτσι λέει κι ο πατέρας μου συχνά

Η δική μου η πατρίδα έχει μοιραστεί στα δυο

η δική μου η πατρίδα έχει μοιραστεί στα δυο

ποιο από τα δυο κομμάτια πρέπει ν’ αγαπώ;

ποιο από τα δυο κομμάτια πρέπει ν’ αγαπώ;

Αννούλα του Χιονια.. 

Ζωντανή ηχογράφηση από τη μεγάλη συναυλία του Μάριου Τόκα 

στο Ηρώδειο την Τετάρτη 2 Οκτωβρίου 2002

Σ'αγαπω σαν το Γελιο του Μαη

Η μουσικη δεν εχει ηλικια!

Κατα καιρους κοιταζω στο youtube 

διαφορα βιντεακια απο μουσικα ταλεντ σοου ανα το παγκοσμιο.

Ειναι κατι που μ αρεσει να παρακολουθω απο πολλα χρονια πριν.

Μου εχει κανει εντυπωση το γεγονος πως πολλα μικρα παιδακια

 βρισκουν το θαρρος να πανε σε ενα τετοιο παιχνιδι και να δειξουν το ταλεντο τους.

Και μιλαμε για πολυ μικρες ηλικιες.

Λενε οτι το ταλεντο το εχεις μεσα σου και απλα πρεπει να ερθει η στιγμη που θα αποφασισεις να το αξιοποιησεις.

Ενα μεγαλο μπραβο στους γονεις που μαθαινουν στα παιδια τους να αγαπανε την μουσικη απο μικρα.

Πιο κατω εχω παραθεσει καποια βιντεακια απο μερικα παιδια-θαυματα οπως τα αποκαλω εγω.
Εχω συγκινηθει πολυ με καποια απο αυτα πραγματικα.

 Diana Kalashova - The Power of Lov

Amira Willighagen - Ave Maria

                                              Connie Talbot - I will always love you

 Malaki Paul- No one

  Shaheen Jafargholi - Who's Loving You