Πρωτο-Μαγιά .. Καλό Μήνα !

Καλό μας μήνα !!!!

Ο τελευταίος μήνας της Άνοιξης ειναι εδώ.

Και μπορεί καλά καλά να μην χορτάσαμε Άνοιξη αφού ο καιρός μας κάνει κολπάκια ,αλλα έχουμε ακόμα ενα μήνα να θαυμάσουμε και να μυρισουμε υπεροχα λουλουδια πριν τα κάψει η ζέστη του καλοκαιριού. 

Εύχομαι να είναι ένας πανέμορφος μήνας για όλους μας! 

Την πρώτη Μαΐου γιορτάζεται η μέρα των εργατών. Είναι στην πραγματικότητα η καθιερωμένη γιορτή της εξέγερσης των εργατών του Σικάγου. Τον Μάη του 1886 τα εργατικά συνδικάτα στο Σικάγο ξεσηκώθηκαν διεκδικώντας ωράριο εργασίας στις 8 ώρες και καλύτερες συνθήκες εργασίας. Εορτάζεται επίσης και σαν μέρα των λουλουδιών και τηςΆνοιξης. Η μέρα έχει θεσπιστεί ως αργία και όλες οι υπηρεσίες και οι επιχειρήσεις παραμένουν κλειστές.

Τα ήξερες αυτά για τον Μάη ?

Η Πρωτομαγιά έχει τις ρίζες της στην αρχαιότητα. Είναι η πρώτη ημέρα του Μαΐου και η γιορτή της Άνοιξης.

Ο Μάιος, σύμφωνα με την παράδοση, πήρε το όνομά του από τη ρωμαϊκή θεότητα Maia (Μάγια), η οποία ονομάστηκε έτσι από την ελληνική λέξη Μαία που σημαίνει τροφός και μητέρα.

Η Μάγια ταυτίστηκε με την Ατλαντίδα νύμφη Μαία, τη μητέρα του Ερμή στον οποίο αφιερώθηκε ο μήνας Μάιος.

Ο Μάιος είναι ο 5ος μήνας του χρόνου, ο οποίος αντιστοιχεί στον αρχαίο μήνα Θαργηλίωνα που γιορταζόταν με τα περίφημα Ανθεοφόρια. Ήταν αφιερωμένος στη θεά της γεωργίας Δήμητρα και την κόρη της Περσεφόνη, που τον μήνα αυτόν βγαίνει από τον Άδη κι έρχεται στη γη. Γιορτές γίνονταν και στην αρχαία Ρώμη που τις έλεγαν "ροσύλλια" τις οποίες διατήρησαν και οι Βυζαντινοί αυτοκράτορες.

Για τη λαϊκή αντίληψη, στο μήνα Μάιο συνυπάρχουν οι ιδιότητες του καλού και του κακού, της αναγέννησης και του θανάτου και συγκεντρώνονται την πρώτη του ημέρα, την Πρωτομαγιά.

Ο εορτασμός της Πρωτομαγιάς σηματοδοτεί την τελική νίκη του καλοκαιριού απέναντι στον χειμώνα, την κατίσχυση της ζωής επί του θανάτου και έχει ρίζες που ανάγονται σε προχριστιανικές αγροτικές λατρευτικές τελετές για τη γονιμότητα των αγρών και, κατ' επέκταση, και των ζώων και των ανθρώπων.

Η αρχαιότατη γιορτή της Πρωτομαγιάς συνεχίστηκε στο διάβα των αιώνων με επισημότητα και με διάφορες μορφές και εκδηλώσεις. Μία από τις παλαιότερες γιορτές ήταν τα Ανθεστήρια, η γιορτή των λουλουδιών, η πρώτη επίσημη γιορτή ανθέων των Ελλήνων.

Τα Ανθεστήρια, κατά τη διάρκεια των οποίων πομπές με κανηφόρες που έφερναν άνθη βάδιζαν με μεγαλοπρέπεια προς τα ιερά, ιδρύθηκαν πρώτα στην Αθήνα και έπειτα πήραν πανελλήνια μορφή, αφού διαδόθηκαν και σ άλλες πόλεις της Ελλάδος. Σύμφωνα με το μύθο, στα Ανθεστήρια «ανασταινόταν» ο… σκοτωμένος θεός Ευάνθης, επίθετο του Διόνυσου, από το χυμένο αίμα του οποίου φύτρωσε η άμπελος.

Όταν οι Ρωμαίοι κατάκτησαν την Ελλάδα, η γιορτή της Πρωτομαγιάς, δεν έπαψε να υπάρχει αλλά εμπλουτίστηκε γιατί και οι δύο λαοί πίστευαν, ότι τα λουλούδια αντιπροσωπεύουν την ομορφιά των θεών και φέρνουν δύναμη, δόξα , ευτυχία και υγεία.

Με το πέρασμα των αιώνων, η αρχική έννοια της Πρωτομαγιάς αλλοιώθηκε και επιβίωσαν έθιμα ως απλές λαϊκές γιορτές (περιφορά δέντρων, πράσινων κλαδιών ή στεφάνων με λουλούδια, ανακήρυξη του βασιλιά ή της βασίλισσας του Μάη, χορός γύρω από ένα δέντρο ή ένα στολισμένο κοντάρι-γαϊτανάκι).

Η Πρωτομαγιά είναι μία από τις ελάχιστες γιορτές, χωρίς θρησκευτικό περιεχόμενο, με εκδηλώσεις που απαντώνται στον λαϊκό πολιτισμό πολλών ευρωπαϊκών λαών, οι οποίες έχουν διατηρηθεί ως τις μέρες μας.

ΕΘΙΜΑ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ

Το πρωτομαγιάτικο στεφάνι

Ένα από τα πιο γνωστά έθιμα που εξακολουθεί να μας συνδέει με την παραδοσιακή Πρωτομαγιά, μια γιορτή της άνοιξης και της φύσης με πανάρχαιες ρίζες, είναι το πρωτομαγιάτικο στεφάνι.

Ο εορτασμός της Πρωτομαγιάς συνδέεται με την ανθρώπινη χαρά για την άνοιξη και τη βλάστηση. Απότοκο των δοξασιών αυτών είναι το μαγιάτικο στεφάνι που φτιάχνεται από διάφορα άνθη και καρπούς και κρεμιέται στην πόρτα των σπιτιών.

Το μάζεμα των λουλουδιών για το πρωτομαγιάτικο στεφάνι, ενισχύει στη σημερινή εποχή τις σχέσεις του ανθρώπου με τη φύση, από την οποία οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν απομακρυνθεί λόγω του τρόπου ζωής των σύγχρονων πόλεων.

Στα μέρη της Μικράς Ασίας, σε κάθε στεφάνι έβαζαν, εκτός από λουλούδια, ένα σκόρδο για τη βασκανία, ένα αγκάθι για τον εχθρό κι ένα στάχυ για την καλή σοδειά. Το μαγιάτικο στεφάνι στόλιζε τις πόρτες των σπιτιών ως του Αϊ - Γιαννιού του Θεριστή και τότε, το καίγανε στις φωτιές του αγίου.

Στα Δωδεκάνησα, μαζεύουν ένα λουλούδι που το λένε "ανοιχτομάτη" και πιστεύουν πως όποιος το έχει είναι πάντα γερός και τυχερός.

Το αμίλητο νερό

Σε νησιά του Αιγαίου την Πρωτομαγιά, τα κορίτσια σηκώνονταν την αυγή και έπαιρναν μαζί τους τα λουλούδια, που είχαν μαζέψει από την παραμονή και πήγαιναν στα πηγάδια να φέρουν το «αμίλητο νερό» (αμίλητο γιατί το κουβαλούσαν χωρίς να μιλούν). Όταν το έφερναν στο σπίτι, πλένονταν όλοι με αυτό.

Η Πρωτομαγιά των αγροτών

Οι αγρότες φτιάχνουν το Μάη τους με πρασινάδες, καρπούς, σκόρδο για τη βασκανία και αγκάθι για τον εχθρό.

Στις περιοχές της Σμύρνης, την παραμονή της Πρωτομαγιάς, οι αγρότες πήγαιναν στην εξοχή, για να κόψουν οτιδήποτε είχε καρπό: σιτάρι, κριθάρι, σκόρδα, κρεμμύδια, κλαδιά συκιάς με τα σύκα, κλαδιά αμυγδαλιάς με τα αμύγδαλα, κλαδιά ροδιάς με τα ρόδια.

Στην Αγιάσο της Λέσβου, φτιάχνουν στεφάνια από όλα τα λουλούδια και βάζουν μέσα "δαιμοναριά", άγριο χόρτο με πλατιά φύλλα και κίτρινα λουλούδια για να δαιμονίζονται οι γαμπροί. 

Στη Σέριφο, από το βράδυ της παραμονής, κρεμούν στην πόρτα ένα στεφάνι από λουλούδια τσουκνίδες, κριθάρι και σκόρδο. 

Το Μαγιόξυλο

Σε χωριά της Κέρκυρας, οι κάτοικοι περιφέρουν έναν κορμό κυπαρισσιού, σκεπασμένο με κίτρινες μαργαρίτες που γύρω του έχει ένα στεφάνι με χλωρά κλαδιά. 

Με το μαγιόξυλο αυτό, οι νέοι εργάτες ντυμένοι με κάτασπρα παντελόνια και πουκάμισα και κόκκινα μαντήλια στο λαιμό βγαίνουν στους δρόμους, τραγουδώντας το Μάη.

Το Πήδημα της φωτιάς

Νέοι και γυναίκες μεγάλης ηλικίας μαζεύονται την παραμονή της Πρωτομαγιάς, μόλις δύσει ο ήλιος και ανάβουν φωτιές με ξερά κλαδιά που έχουν συγκεντρώσει αρκετές μέρες πριν. Όσο η φωτιά είναι αναμμένη οι γυναίκες χορεύουν κυκλικούς χορούς γύρω από τη φωτιά και τραγουδούν παραδοσιακά τραγούδια για την Πρωτομαγιά.

Τα νέα παιδιά, αφού βρέξουν τα μαλλιά και τα ρούχα τους, πηδούν πάνω από τις φωτιές σαν μία συμβολική πράξη που αποσκοπεί στο να διώξει τον χειμώνα και την αρρώστια. Στην συνέχεια όλοι παίρνουν έναν δαυλό από φωτιά και την πηγαίνουν στο σπίτι τους για να φύγουν όλα τα κακά. 

Υπάρχουν και άλλα πολλά έθιμα της Πρωτομαγιάς που γιορτάζονται σε διάφορα μέρη της Ελλάδας: το Μαγιόπουλο, το οποίο ονομάζουν ακόμα Φουσκοδένδρι ή Ζαφείρη, γιορτάζεται στην Ήπειρο και στη Θεσσαλία, το έθιμο του Κλήδωνα (είδος λουλουδιού) στο δήμο Κόζιακα, το έθιμο της πιπεργιάς στην Εύβοια, τα Ξόρκια της Πρωτομαγιάς για το διώξιμο των φιδιών στην Ήπειρο, κ.λπ.

Πηγή

Και τελειώνοντας 2 αγαπημενα τραγούδια 

Πάσχα 2014 στο χωριό (19 + 20/04)

Χρόνια Πολλά και Χριστός Ανέστη σε όσους δεν μπόρεσα να ευχηθώ.

Πρώτη ανάρτηση του ανανεωμένου blog ''Το Πάσχα στο χωριό".

Είχα πολλά χρόνια να περάσω έστω 2-3 μερες στο αγαπημένο μου χωριό απ οπου κατάγονται και οι δυο μου γονείς. Πιο πολύ λόγω επαγγελματικών δυσκολιών όλης της οικογένειας.

Φέτος, μιας και κατάφεραν οι ''μεγάλοι΄'' να αφήσουν κάποιους από μας άνεργους άρπαξα την ευκαιρία.

Με την ευκαιρία της γιορτής του Πάσχα  όλο το σόι θα ήταν μαζεμένο εκεί.

Τι πιο όμορφο να περάσεις στιγμες με ανθρώπους δικούς σου που έχεις καιρό να δεις.

Από μικρή προτιμούσα να περνάω τις μέρες αυτές εκεί. Το αίσθημα είναι αλλιώτικο, μαγικό μπορώ να πω.

Ετοίμασα με χαρά την βαλιτσουλα μου και ξεκίνησα με τον αδελφό μου για το ταξίδι μας.(οι γονείς μας θα έρχονταν την επόμενη μέρα).

Στον δρόμο αναλόγως..δεν ειχε πολλή κίνηση. Άλλες χρονιές θυμάμαι γινόταν χαμός και βαριόμουνα όλη την διαδρομή η οποία όμως είναι  εκπληκτική. Φύση, δέντρα και πράσινο παντού.

Μετά από 1 ώρα ταξίδι φτάσαμε. Μας υποδέχτηκε πολύ κρύο, ελαφρά βροχή και μια περίεργη ομίχλη.Ο  κόσμος που περπατούσε στα δρομάκια λιγοστός. Κάπως αλλιώτικα τα περίμενα τα πράγματα μιας και στην πόλη η ζέστη ήταν αρκετή. Δεν πτοήθηκα όμως.  Είχα αποφασίσει πως θα περνούσα ωραία έτσι και αλλιώς.

Φτάνοντας στο σπίτι της γιαγιάς είδα τον καπνό από το φουγάρο της σόμπας να ξεπροβάλλει.. Ήξερα πως μας περίμενε ένα ζεστό σπιτάκι. Ναι ! Η γιαγιά πάντα φρόντιζε γι αυτό.

Κατεβάσαμε τις αποσκευές μας και τρέξαμε μέσα να ζεσταθούμε. Αφού έσφιξα στην αγκαλιά μου την αγαπημένη μου γιαγιά ξάπλωσα στον καναπέ για να χαλαρώσω.

Η γιαγιά ετοίμασε φαγητό. Δεν μπορούσε να μας αφησει έτσι :)  Ο αδελφός μου είχε πεινάσει τόσο πολύ που αποφάσισε να ψησει οτι βρήκε επάνω στην σόμπα..

Και εκεί μου ήρθαν στο μυαλό οι αναμνήσεις της παιδικής ηλικίας όπου η γιαγιά μας εψηνε σουβλάκι και λουκάνικο μέσα στην σόμπα αυτη.. Όμορφες αναμνήσεις.

Το βράδυ θα πηγαίναμε στην Εκκλησία. Λίγη ξεκούραση πριν απο αυτο ήταν απαραίτητη. Κοιμηθήκαμε για λίγο (με τόσες κροτίδες που έπεφταν παραπάνω δεν θα μπορούσαμε) και στις 11 ετοιμαστηκαμε.

Πήρα την γιαγιά αγκαζέ και ξεκινήσαμε με αργά βήματα για την εκκλησία η οποία βρίσκεται πάνω από το σπίτι μας.

Οι κροτίδες δεν σταμάτησαν λεπτό να πέφτουν. Είχα την εντύπωση πως δεν θα γλυτώσουμε.. Φέτος χειρότερα από κάθε χρονιά.Λες και έπεφταν βόμβες. Μα τι έθιμο και αυτό..

Φτάνοντας στο προαύλιο της Εκκλησίας ο κόσμος πολύς.. Συγγενείς, φίλοι άλλα και αρκετός κόσμος που δεν είχα ξαναδεί. Ωραία να τιμούν το χωρίο σου άτομα από άλλα μέρη. Σε κάνουν περήφανο.

Στις 12 το βράδυ ο ιερέας ανάγγειλε την Ανάσταση του Χριστού μας.

Η συγκίνηση μεγάλη. Ειδικά όταν άρχισαν όλοι να απαγγέλλουν το Χριστός Ανέστη.

Η κίτρινη μου λαμπαδιτσα δεν κατάφερε να μείνει αναμμένη λόγω του κρύου.

Κάτω από την εκκλησία μια μεγάλη ''λαμπρατζια΄'' έριχνε τις σπίθες της μέχρι επάνω. Η στιγμή που καιγόταν ο Ιούδας ήταν κάτι το μοναδικό .Πρωτη χρονιά κατάφερα να είμαι παρούσα και σε αυτό.

Αφού τελείωσε η λειτουργία (οκ δεν μείναμε μέχρι το τέλος) πήγαμε στο σπίτι της θείας μου για το φαγητό. Το μενού είχε σούπα αυγολέμονο αν και δεν την τρωω ιδιαίτερα εγώ.

Φάγαμε, ήπιαμε είπαμε τα νέα μας και μετα πήγαμε για ύπνο.

Η επόμενη μέρα ( Κυριακη του Πάσχα ) ευτυχώς μας βρήκε με ήλιο και πολύ καλό καιρό !

Μας αποζημίωσε και με το παραπάνω. Ξύπνησα πρωι πρωι και ξανακοιμήθηκα. Τον ύπνο στο χωρίο δεν τον χορταίνω με τίποτα. Πέρασα το πρωινό χουζουρεύοντας στο κρεββάτι και  μετά πήγαμε ολοταχώς για φαγητό και πάλι στο σπίτι της θείας.

Αφού βρεθήκαμε όλη η οικογένεια μετά απο αρκετό καιρό, ανταλλάξαμε ευχές και καθίσαμε για φαγητό. Σούβλα χοιρινό, κοτόπουλο, αρνάκι, παστίτσιο και πατάτες φούρνου ήταν μερικά απο τα φαγητά που μας περίμεναν στο γιορτινό τραπέζι.

Για επιδόρπιο είχαμε κεικ σοκολάτας αλλα και τις αγαπημένες μας φλαούνες και ελιωτη (ελλιοψωμο).

Κεραστειτεεεε έχουμε πολλές  :)

Το απόγευμα ο Σύνδεσμος Αποδήμων του χωριού είχε διοργανώσει παιχνίδια και δραστηριότητες στην αυλή της Εκκλησίας μας. Σιγά μην το χάναμε. Όπου παιχνίδι πρώτοι εμείς. Χαχαχα.

Η αυλή γεμάτη, κόσμος παντού ,κάθε ηλικίας. Συναντηθηκαμε με γνωστούς και φίλους..Είπαμε τα νέα μας, γελάσαμε πολύ, γενικά περάσαμε όμορφα χωρίς να χρειάζονται πολλά πολλά..

Ήταν ένα υπέροχο διήμερο. Ευτυχώς που υπάρχουν και αυτές οι λίγες μέρες για να ξεχνιόμαστε από τα  προβλήματα που μας απασχολούν.. Προσωπικά, το είχα πολυ ανάγκη.

ΥΓ 1: Την Μεγάλη Παρασκευή δεν μπόρεσα να ειμαι παρουσα στον Επιτάφειο μας (μικρότερη μου αρεσε να βοηθώ στο στόλισμα) άλλα φρόντισαν φίλοι να μου έχουν μια φωτογραφία. Ηταν πιο όμορφος απο ποτέ.

ΥΓ 2: Το απόγευμα του Μεγάλου Σαββάτου έγινε στο χωριό η περιφορά του Ιούδα όπου και κατέληξε στην Εκκλησιά κρεμασμένος σε ένα πάσσαλο για να καει το βράδυ.

Αυτά για σήμερα...

Εύχομαι να περάσατε το ίδιο όμορφα όπως εγώ. :)

Φιλακια 

Τσικνοπέμπτη !

Η Τσικνοπέμπτη είναι η μέρα που βρίσκεται στο μέσο της Κρεατινής Εβδομάδας 

και σύμφωνα με την παράδοση είναι η μέρα κατά την οποία καταναλώνουμε μεγάλες ποσότητες κρέατος ψημένων στα κάρβουνα, το οποίο πρέπει να έχει πάντα λίγο λίπος ώστε κατά το ψήσιμο να βγάλει την απαραίτητη "τσίκνα".

Την σημερινή μέρα ξεκινούν οι εκδηλώσεις της Αποκριάς (αποχή από το κρέας) 

οι οποίες κορυφώνονται την Καθαρά Δευτέρα.

Πιο κάτω είναι μερικά έθιμα που τηρούνται σε κάποιες περιοχές. 

• Στην Κέρκυρα γίνονται τα λεγόμενα «Κορφιάτικα Πετεγολέτσια». Η λέξη Πετεγολέτσια σημαίνει κουτσομπολιό και πραγματοποιείται το βράδυ της Τσικνοπέμπτης, στην Πιάτσα κοντά στην τοποθεσία «Κουκουνάρα» τής Κέρκυρας.
• Στην Πάτρα, την πόλη του Καρναβαλιού, έχουμε το έθιμο της Γιαννούλας της Κουλουρούς, η οποία σύμφωνα με την παράδοση, πιστεύει πως ο Ναύαρχος Ουίλσον έρχεται να την παντρευτεί και τον περιμένει μάταια σα την τρελή στο λιμάνι. Έτσι την Τσικνοπέμπτη, οι Πατρινοί ντύνουν κάποιον νύφη, ή βάζουν ένα ομοίωμα νύφης στο λιμάνι και διασκεδάζουν γύρω του.
• Στις Σέρρες ανάβουν μεγάλες φωτιές στις αλάνες και αφού ψήσουν το κρέας, πηδούν από πάνω τους.
• Στην Κομοτηνή, την Τσικνοπέμπτη, τα αρραβωνιασμένα ζευγάρια ανταλλάσσουν δώρα φαγώσιμα πραγματώνοντας την παροιμία ο «έρωτας περνάει από το στομάχι».