2 χρόνια blogging...

Σαν σήμερα 2 χρόνια πριν είχα γράψει την πρώτη μου ανάρτηση όντας νέα blogger.

Ένα χρόνο πριν , γιόρταζα αυτήν την όμορφη κίνηση παρέα με εσάς.

Η ασχολία με το blogging γενικότερα ήταν κάτι που με είχε βοηθήσει να ξεφύγω από πολλές ψυχολογικές ανασφάλειες και αδυναμίες που είχα. Βιώνοντας μια πολύ δύσκολή προσωπική και οικογενειακή φάση, βοηθήθηκα πάρα πολύ με την δικιά σας παρεούλα.

Σήμερα, ένα χρόνο μετά, η ζωή μου έχει αλλάξει κατά πολύ. Εχω ξεπεράσει πολλά απο τα προβλήματα που είχα, αλλα το πιο βασικό είναι οτι επιτέλους έχω μια δουλίτσα η οποία ήταν και η αιτία να κάνω μια στροφή 180 μοιρών. Η ζωή μου πια έχει γεμίσει με στιγμές αλλά και αγαπημένα πρόσωπα που βρίσκονται ξανά στην ζωή μου και δεν αφήνουν χρόνο ούτε για αρνητικές σκέψεις.

Δυστυχώς δεν έχω πια τον απαραίτητο χρόνο να ασχολούμαι με το blogging όπως τότε και αν και στεναχωριέμαι είναι κάτι που δεν μπορώ να διαχειριστώ. Θα μου πείτε μα δεν μπορείς να βρεις μια ώρα χρόνο να κάνεις μια ανάρτηση ? Και όμως. Μέσα από την κούραση της δουλειάς δεν μένει χρόνος για σκέψεις και ιδέες.

Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους είχαν να πουν κάποτε μια κουβέντα εδώ μέσα, καθώς και τα άτομα που με βοήθησαν πολύ σε αυτό το όμορφο ταξίδι.

Δεν σας ξεχνάω και ούτε πρόκειται.

Θέλω να ξέρετε πως αν και δεν μπορώ να είμαι καθημερινά παρούσα στην γειτονιά όμως κάποιους απο εσας τους διαβάζω ακόμα και στα γρηγορα.

Να ειστε καλα και να περνατε ομορφα. 

Φιλακια

1 χρόνος '' Η Ζωη Μας Μια Εικόνα '' !!!

... Ένας χρόνος '' Η Ζωή Μας Μια Εικόνα '' ...

... Ένας χρόνος μαζί σας ... 

Σήμερα το σπιτάκι μου έχει τα πρώτα του γενέθλια.

Μοιάζει σαν να ήταν χθες που έγραψα την πρώτη μου ανάρτηση.

Τότε ήταν μια πολύ δύσκολη περίοδος για μένα και έψαχνα τρόπο να ξεφύγω.

Και όταν έπεσε η ιδέα από ένα φίλο σκέφτηκα...''τι έχω να χάσω'' .. 

Και το τόλμησα.. Έφτιαξα αυτό το αγαπημένο σπιτάκι που έγινε το καταφύγιο μου.

Στην αρχή ήταν δύσκολο, δεν ήξερα τι έκανα,
αν βάδιζα σωστά στους δρόμους τους blogo-γειτονιάς.

Τον μόνο συνοδοιπόρο που είχα την αγαπημένη μου Αριστέα,
η οποία με βοήθησε αρκετά σε όλη την διάρκεια αυτού του υπέροχου και μοναδικού ταξιδιού.

Έτσι, σιγά σιγά τα κατάφερα να βρω τον δρόμο μου
και να συναντήσω εσάς που μου κρατάτε καθημερινά συντροφιά.

Στα καλά, στα άσχημα, στα τρελά και στα παράξενα.

149 αναγνώστες ... 218 αναρτήσεις ... 3410 σχόλια 

Σας ευχαριστω ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ολους..

Εύχομαι να μπορέσουμε να κρατήσουμε αυτή την παρεούλα για πολύ καιρό ακόμα
και οι στιγμές μας να γίνουν ακόμα ομορφότερες... 

Ως δείγμα εκτίμησης έχω ''ετοιμάσει'' λίγα εδέσματα τα οποία μπορείτε να κεραστείτε ελεύθερα!

Πολλά φιλιά σε όλους και να έχετε μια υπέροχη μέρα!

Είναι στιγμές...

Ειναι στιγμες που εχεις αναγκη μια αγκαλια..! 

Ειναι στιγμες που εχεις αναγκη ενα χαδι..! 

Ειναι στιγμες που εχεις αναγκη να σου πουν "ολα καλα θα πανε,ειμαι εδω!" 

Ειναι στιγμες που θες καποιος ν' ακουσει τι λες χωρις να μιλησεις, 

Να σκουπισει το δακρυ σου χωρις να κλαψεις, 

Nα φιλησει το χαμογελο σου χωρις να γελασεις...! 

Ειναι στιγμες που θες να καταλαβουν τους φοβους σου χωρις να σε δουν να τρεμεις..!! 

Ειναι στιγμες που θες να μη νιωθεις μονος-η και οτι υπαρχει για 'σενα παντα εκει ενα χερι να σε πιασει οταν νιωθεις οτι "πεφτεις", μια αγκαλια και ενας ωμος οταν θες να κλαψεις! 

Καποιος οταν θες να μιλησεις και να πεις εστω και μια καληνυχτα.