Και πάλι παιδι... Μια ανάσα στην καθημερινότητα...

Πάνε 2 μήνες περίπου που σταμάτησα την δουλεια (αναγκαστικά.)

2 μήνες που δεν έχουν ιδιαιτερη σημασία.

Τις ώρες τς καθημερινότητας πλέον τις περνάω στο σπίτι 
αφού δεν είναι τόσο εύκολο, από πολλές απόψεις, να βγαίνω έξω όπως πριν.

Χτες, μετά απο καιρό, 
αποφασίσαμε με αγαπημένους φίλους να πάμε για με καφεδάκι.

Άλλο που δεν ήθελα εγω, μετά από τόση κλεισούρα.

Μαζευτήκαμε, πήγαμε και καθίσαμε στο αγαπημένο μας croissanterie, 
ήπιαμε το καφεδάκι μας, μιλήσαμε,γελάσαμε, φωτογραφηθήκαμε(!).. 

Αυτές οι στιγμές μου λείπουν πολυ...

Στην συνέχεια αποφασίσαμε να πάμε μια βόλτα...στο Jumbo.

Jumbo ακούω και τρελαίνομαι! 
Να πάμε λέω. Σιγα μην χασω :p 

Τι χαρά παίρνω με τόσα καλούδια που έχει δεν λέγεται. 

Γίνομαι και πάλι παιδί.. 

Κυριολεκτικά όμως.

Θα αγκαλιάσω τους αρκουδους, θα μυρισω τα κερια, 
θα επεξεργαστω τα λουλουδια, 
τα ποτήρια, και οοοοοτι άλλο φανταστειτε,.

Χτες λοιπόν με έπιασε το Star-ιλικι μου.. 
Χαχαχα... ναι ναι αγαπημένοι μου! 

Και αρχισα να φωτογραφιζομαι με διάφορα αντικέιμενα. 

Χωρίς να με νοιαζει τι θα πουν οι άλλοι...

Ετσι ένιωθα έτσι εκανα. :)

3 ολόκληρες ώρες είμασταν εκει μέσα. 
Περπατήσαμε τον κάθε διάδρομο ξεχωριστα

βημα βημα.

Ηθελα να τα πάρω όλα. Μα ηταν αδύνατον. 

Και οι αλλοι να θέλουν να φύγουμε και εγω να λέω αφήστε με εδω..

Χαχαχαα...

Το βράδυ πήγαμε για φαγητό και μετά για ποτάκι.

Η μέρα μου ήταν υπέροχη. 
Πραγματικά το είχα τόοοοοοση ανάγκη το χθεσινό. 

Μια ανάσα στην βαρεμάρα της καθημερινότητας με αγαπημένα άτομα.

Εύχομαι να έχω την δυνατότητα να το κάνω πιο συχνά αυτό.